Politikadan uzaklaşmak, politika dışı kalmak.
Bir dönem öyle yoğun politika yaşadık ki, ardından gelen dönemde insanlar tüm sıkıntılarının kaynağı olarak gördüler ve uzak durdular politikadan.
Demokrasiyle yönetilen bir toplumda aşırı politize olmak ne kadar kötü ise depolitize olmak da o kadar kötüdür, hükmüne daha yeni yeni varıyoruz.
Ne demektir depolitize?
Neden insanlar kendini yönetenler hakkında tarafsız kalırlar, neden küserler, neden sandık başına gitmezler? Hatta, neden politikayla uğraşmaya kalkanlara engel olurlar?
Dürüst insanların politikadan uzaklaştığı veya uzaklaştırıldığı bir ülkede kim politika üretecek, kim sorunlarla boğuşacaktır? Şu sıralarda bir avuç insan politika üretmeye çalışıyor, geri kalanımız da onları acımasızca eleştirme peşindeyiz.
Bir başarısızlık olunca akıl vermeyi iyi biliyoruz da, gel sen de elini taşın altına sok, denildiğinde fellik fellik kaçıyoruz.
Bir dönemdir geldi geçti. O zamanın yöneticileri haklı veya haksız bizi politikadan uzaklaştırdılar. Ama o dönem arkalarda kaldı. Tüm iyi insanlar, sizin yeriniz politikadır. Hangi görüşte olursanız olun, kendi idealinizi ehliyetsiz, yetersiz, art niyetli insanlara bırakmamak için kolları sıvayın. Seviyeli siyaset yapmak mümkün, yapın.
Siyasetten, karşılıklı konuşmaktan korkmamayı öğrenmek zorundayız. Otuz yıl önceki korkuları bir yana bırakmak zorundayız. Zor olduğunu da sanmıyorum. Yeter ki isteyelim.
Bakın beni bu noktaya getiren, bu yazıyı yazdıran ne idi, onu da açıklayayım. İşin özünde ben de siyasetten hazzetmem, ben de en az sizin kadar uzağım. Ama yeni nesle baktıkça bunun yanlış olduğunu anladım, asla geçmişteki çatışmaları arzu ettiğim yok. Ne var ki, biz o zaman, neci olursak olalım memleket için düşünüyor, kafa yoruyor, yanlış gördüğümüz şeylerle mücadele ediyorduk. Depolitize olmuş gençler ise gününü yaşama peşinde. Okumuyor, kafa yormuyorlar. Dünyada olup bitenlerden çoğunun haberi bile yok. Öyleyse bir ideal vermek gerek bu gençlere. Bu da elbette depolitize etmekle olmaz. Ederseniz, hiçbir özelliği olmayan, gününü yaşayan, maddiyatçı bir gençlik yetiştirirsiniz. Böyle gençlerden de kimseye bir fayda yoktur.