AHİ EVRAN’IN İZLERİ
Bugün Şefik Ülken Hocamla Trabzon’a Kitap Fuarına gittik. Çıkışta Eski Tabakhane köprüsün altımdan geçerek harika tarih ve kültür parkını ve yeşilliğini hayranlık içinde gezdik. Şefik Hocamın esprileri halkla ilişkileri şakacı tavrı gezintimize ayrı bir zevk kattı. Oradan Antikacılar Çarşısında Tespih ve çakı çeşitlerini ilgiyle izledik. Hocam tepiğe karşı meraklı olduğu için kuyumcu dükkanlarındaki tespihlere bakarken birisi hoşuna gitti. Elindeki tespihi kuyumcuya gösterdi. Dedi ki:
-Bu tespih mi kıymetli sizin teşbih mi kıymetli? İstersen değişelim.
Kuyumcu:
-Zararlı çıkarsın Kardaş deyince
Şefik hocam:
-Sana bir şey anlatayım. Geçen yaz Kadırgadan , Armelik’ten doğru gezerken Gümüşhane’ye saptık. Orada bir balcıya uğradım. Ağabey ben baldan anlamam, bana saf bir bal veririmsin? Eğer hakiki bal olmazsa günahı boynuna.
- Bana öyle bir vebal yükleminki ben balı başkasından alıyorum hakiki olup olmadığını bilmem. En iyisi şu karşıki adam benim çok iyi arkadaşımdır selamımı söyle o sana iyi balı verir.
Gittim karşıki adama:
-O Ağabeyin selamı var iyi balın sende olabileceğini söyledi.
-Madem bana itimat etti bende sana yirmi beş liralık balı yirmi liraya veriyorum.
Bunu kuyumcuya anlattıktan sonra
-Aynı esnafın benzerini sen bu tespih için bana söylüyorsun. İşte esnaf dediğin böyle olur. Ahi Evran’ın izleri buralarda kalmış.
Neyse bu tespihi kaça vereceksin?
-Yüz ama sana doksan.
Şefik hocam cüzdanından elli lira çıkardı.
-Tespih bir elinde elli lira öbür elinde, “bir malı alırken parayla beraber çıkar, esnaf parayı görünce dayanamaz!” tamam mı buyur parayı deyince kuyumcu hayırlı olsun bugünde böyle olsun dedi.
Gülümseyerek oradan ayrıldık
Tam Moloz’a gelirken bir Azeri elinde güzel tespihler.
-Kaça ?
-On beş deyince.
-Bir elimde tespih bir elimde beş lira.
Olur mu?
-Neyse ver dedi.
Bugün Şefik Hocamdan güzel tecrübeler kazandıktan sonra evlerimize gittik.

Yusuf Yılmaz