Büyüdüm koca adam oldum , öyle birden bire , öyle hissiz habersiz .
Attım kendimi sokağa , dayanamadım çektim zamanı alnının ortasından vurdum , umursamadı kimse , tuttum beynimi bir kodese koydum .duvarlarda mahkemeler kurdum ,
Dediler zamanı niye vurdun ?
Sustum...
Nasıl anlatayım ;
Bir dağ başında pustum
Sıktım yumruğumu puşttum
Gül açtı yüzümde hoştum
Araya zaman girdi boştum bomboştum ..
Yükseldi duvarlar dedi zamanı niye vurdun ?
Öyle diyebildim sustum !
Velhasıl maphustum ,
Maphustum kendime
Susmuştum kendime
Bir kalem istedim o gün bu gündür anlatır dururum suçumu
Kaburgalarımın altında gizlediğim tozlu müsvetteye...
Arada gelirler, derler zamanı niye vurdun ?
Öyle derim giderler .
Öyle derim , ve bilirim onlarda zamansız kalınca beni azad ederler .
Öğrenirler ,
Mezesiz rakı içmeyi
Ütüsüz gömlek giymeyi
Emeği ekmeği
Uyku zehir geceyi ,
Gün olur ötesini öğrenirler ,
Sermayesiz sevmeyi
Katıksız yaşayabilmeyi
Kuru yavan .
Öyle işte boşuna ölmedi zaman..