Üniversitede öğrenci iken bir hocamız vardı.Biz üç arkadaş eski bir evde kalıyorduk.Hocamız bekardı.Dört yabancı dil bilen bir çok kitapları olan birikimli biri idi.Ancak çok sıra dışı davranışları vardı.Gece saat kaç fark etmez,kapıyı çalar gelirdi.Oğlum ne uyuyorsunuz karpuz musunuz yata yata büyüyecek hadi kalkın bakayım.Kalkıyoruz çay çorba yumurta bekar evi.Bir kaç kez çorba içerken hocanın kravatı çorbaya battı.Hoca kravatı hiç tereddüt etmeden yalayarak temizledi.Önce bize çok garip geldi ama sonra hocanın sıra dışı davranışları bizi şaşırtmadı.Hocamızın davranışları yapmacık değildi.Olduğu gibi davranırdı.Yıllar geçti hocamızın sözleri kişiliği hala canlı.Bu gün görünce makam mevki için,menfaat için makamlarda kravat yalayanları hocamız aklıma geliyor.Ancak hocamız kendi kravatını yalardı.Eğilmedi yalakalık yapmadı yrd.doç olarak kaldı.Ama şimdi bir çok prof ünvanlı hocamız hafızamda silinmişken bu hocamız hala aklımda.Başkalarının kravatını yalayanlar hak etmeden unvan veya makam sahibi olanlar unutulup gidiyor.Mevlana ne güzel söylemiş;ya olduğun gibi görün,ya da göründüğün gibi ol.