- 962 Okunma
- 4 Yorum
- 3 Beğeni
En Azından
![En Azından](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/172143.jpg)
Ey insan ! Yüce Rabbin hakkında seni yanıltıp aldatan ne oldu ?
(iNfitar/6)
Yüce Mevlam insana en büyük nimeti, onu insan olarak yaratmakla vermiştir. Muazzam bir şekilde , her şeyden üstün yaratılmıştır insan. Kimsenin burnu çenesinde değil yada gözleri kollarında! Dikkat edin bir ilah olduğuna inanmayan insanlar dahil kimse ; ’ Keşke kulaklarım çenemde olsaydı’ demez , diyemez.
Unutuyoruz aynaya bakmayı. Hayır hayır ! Bahsettiğim aynanın karşısında saatlerce makyaj yaparken yada saçınızı bin bir türlü şekle sokarken ki aynayla bakışmanız değil. Size ödünç verilmiş bedeninizi incelemenizi istiyorum aynanın karşısında. Bu defa farklı bakmalısınız ama. Benim gözlerim değil , Rabbimin bana emanet ettiği gözler... benim saçım , dişim , dudaklarım değil !
Kendinizle tanıştıktan sonra , çevrenizi izlemeye başlayın. Açın pencereyi , emanet gözlerinizle izleyin kainatı. Ayı , yıldızları , ağaçları , size benzeyenleri , benzemeyenleri... Kaybolun içinizde , arayın kendinizi ,Rabbinizi. Bulmak için aramak gerekiyor unutmayın bunu .
Neye çalıştığınızı, neyle meşgul olduğunuzu , ne amaçla yaşadığınızı düşünün. Amaçsız insan olamaz. Bir ağacın, bir köpeğin bile amacı vardır. Dünyaya nefes alıp vermek , yan gelip yatmak için gelecek halimiz yok öyle değil mi? Size yirmi dört saat veren Allah’ı düşünmeye vaktiniz yok mu ? En son ne zaman secdeye kapanıp ağladınız? Düşünün dünyalıklardan sıyrılıp , kaç kere kendinize dürüst davrandınız ?
Kaç defa içinizde ters giden bir şeylerin olduğunu fark ettiğinizde , şeytanı dinlemeden Rabbinizi düşündünüz.
Aldandık evet. Kimi zaman bir dizi , kimi zaman bir arkadaş , bazende keyfimiz daha cazip geldi , geliyor. Unuttuk evet. İnsan olduğumuzu , kul olduğumuzu, sorumluluklarımızı...
Kandık evet. Şeytana , nefsimize , insan görünümlü iblislere...
Kalkacağız ama ; yeter bu kadar kör gözlerle dünyayı seyretmemiz.
Yeter ; her içimizde bir umut hissedince şeytanın fısıltılarına kulak verişimiz.
Ve yeter artık ; tövbe et kabul edeyim diyen Rabbimize kulaklarımızı sağır edişimiz.
Ey insan ! Yüce Rabbin hakkında seni yanıltıp aldatan ne oldu ? diye soran Rabbimize ;
’Ey Rabbim ; senden yana hiç aldanmadım senden başkasına da itibar etmedim. Yalnız seni sevdim , yalnız sen benden razı ol istedim.’ diyebilelim.
En azından bunu yapabilelim, en azından seni sevdim Rabbim diyebilelim.