Ne olur kimse “erkekler ağlamaz” demesin. Elimde değil ağlıyorum.

Ne zaman televizyonda, Gazze’de bombalamadan sonra titreyerek ağlayan kız çocuğunu görsem, Irak’ta, Afganistan’da, Çeçenistan’da zulüm gören, ırzına geçilen, çırılçıplak köpeklerin önüne atalın insanları görsem ağlıyorum.

Biliyorum, şehitlerimiz ölmedi, bizim bilmediğimiz bir şekilde yaşıyorlar ama yine onlar için ağlıyorum. Geride kalanlara, onlar için göz yaşı dökenlere bakıp bakıp ağlıyorum.

Gençliğimize ağlıyorum. Yetirince eğitim verilemeyen, günübirlik yaşayan, namus, ahlak, maneviyattan uzak gençlerimiz için ağlıyorum. Gerçekleri bilmediği, nefsine hükmedemediği için bir anlık zevk yüzünden hayatını karartan, etini satmak zorunda kalan, uyuşturucularla ömrünü çürüten genç kızlara ağlıyorum.

Evliği iyi vakit geçirmek zanneden, dünyanın kendi etrafında döndüğüne inanan, en küçük bir anlaşmazlıkta mahkeme kapısına dayanan aileler için ağlıyorum.

Ya gayri meşru yollarla dünyaya gelen ya da eften püften bir sebeple anne-babasız kalıp her türlü kötü yola düşmeye aday, her türlü istismara açık çocuklar için ağlıyorum.

Hiçbir çaresi olmadığı için evlendiği, sözüm ona erkeğin her türlü zulmünü dayanmak zorunda kalan bacılarım için ağlıyorum.

Zamanında yeterince çalışılmadığı, önlem alınmadığı için üniversite kapısında yağılan, ilim yapması gerekirken seçme sınavının acımasız labirentlerinde çıldırmak üzere olan, bundan başka bir yol da olmadığını zannederek sesini bile çıkartamayan üniversite adaylarına ağlıyorum.

İş bulamadığı için evine bir lokma ekmek götüremeyen, gururu yüzünden dilenmeyi düşünmeyen, günlerce aç gezen gardaşlarım için ağlıyorum.

Koskoca imparatorluklar kurduktan sonra, son kale Anadolu’ya sığınan, bu yurdun bile çok görüldüğü, üzerinde binlerce entrika çevrilen, vatan bütünlüğünün, bayrağının, dilinin, onurunun tehlikede olduğunu gördüğü halde sesini çıkartamayan, bir hak iddia etmeye kalktığı zaman tepesine vurulan çilekeş milletim için ağlıyorum.

Ağlamayı bilmeyenler için de ağlıyorum

Ne olur bana “erkekler ağlamaz” demeyin. Elimde değil ağlıyorum.