Bir insan uçsuz bucaksız bir ormanda küçücük bir çiçek gibidir, farkedilene kadar güzelliğinin hiç önem teşkil etmediği, derinliğine şiar olan azınlığın inebildiği kırılgan bir tür,
Mutlulukla her şeyi çözebildiğimizi bile bile acıya gark ederiz o narin orman çiçeğini, gerekli gereksiz hırslarla bir yaşamın boynunu bükeriz, bazen bir sevda düşer sol yanımıza, sonra bir kuytu kenarda yüregimizdekini göz pınarlarımızdan salıveririz,
Hiç birimiz dünya için çok önemli değiliz, ama hepimiz bir dünyayız.
Herkes kendisi için önemlidir, önce kendini mutlu etmenin bir yolunu hatta binlerce yolunu aramalı, bulmalı, deli gibi mutlu yaşamalı,
Kimin kim için ne kadar önemli olduğunu asla anlayamayız, "her şeyim" dediklerin için pekte önemin olmadığı halde bir yabancı hayatını hayatına adayabilir, düştüğünde kahkahalar kulaklarını tırmalarken ummadığın bir el düştüğün yerden tuttuğu gibi kaldırıverir, düştüğümüz yerden kalktığımıza sevinmek yerine aslında çevremizde kimsenin olmayışına kahrederiz,
vs
vs
her şey derttir, her şey sıkıntı,

-boş ver ulan-
-sat anasını-
iyi ki doğmuşsun
iyi ki varsın
iyi ki sarı saçların, güneş gözlerin nam salmış şiirlere
iyi ki iki gül fidanı getirmişsin dünyaya
ne kadar yüreğimde onmaz bir sızı da olsan
iyi ki tanımışım seni

İYİ Kİ DOĞMUŞSUN

şu andan itibaren yıllardır her gün her gece ettiğim dualarıma nail ol isterim,
yeni bir hayata at kendini ve gerçekten mutlu ol, çok daha güçlü ol,
ve yine,
ve yine MUTLU OL

İYİ Kİ DOĞMUŞSUN

İYİ Kİ VARSIN

Doğum günün kutlu olsun