- 493 Okunma
- 1 Yorum
- 0 Beğeni
Uzun Cümlelerce Düşünüyorum
"artık kısa cümleler kuruyorum..."
Uzun cümlelerce düşünüyorum içime sinmiş hayatsızlığın enkazında. Üstüm, başımdan dağılan toz pembesiz düşlerin dumanı. Altı üstü gözümden düşen damla olamayan göz yaşı. Damlamaya damlamaya göl oluyor yüreğimin kenarı. Yüzme bilmiyor duygularım gel gitlerin açtığı kıyılarda. Ah o kıyılar.. Oralarda yüreğimin baharına kıydılar. Oralarda yüzümün allığını soldurdular. Sütten ağzı yanan suyu bile içmezmiş, içimi kuruttular. Serin bir akşam üzeri, üzerine çıktım dolunayın. Topladım geceden geceye geçen yıldızları, çuvaldız yaptım kendime. Batırdığım gökten hediye.
Uzun cümlelerce düşünüyorum avazımı sesimden çıkarıp, sırtıma taktığım sokaklarda. Ah yorgunluğum.. Ayaklarıma inen kara görmemiş huysuzluklar, balık olmaya hep meraklılar. Dünü bugün, bugünü yarın unuturlar. Unuttuğum yerlerde huyumu günden güne ipe asıp güneşte kuruttular. Unuttuğum yerlerde saçımın karasını aklaştırdılar. Çoğuldular, çoğaldılar... Dilimdeki iğneleri kendilerine aldılar. Batırdıkları avazımdan hediye.
Uzun cümlelerce düşünüyorum.
"içim rahat çok yorgunum sadece..."
Çok yorgunum sadece.
Nigar Baran
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/59439_8387263454.jpg)
Tükenmişlik sendromu diyorlar adına. Zaman zaman insanlarda olur bu durumlar. Sadece size mahsus durumlar değil tabi... Edebi, sanatsal açıdan bakarsam konuya; sizinle pek tabi ilgisi yok, genel bir tespit bu durum.
Kutlarım...
![Nigâr Baran](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/5606_VJPx1L9ERX.jpg)
Nigâr Baran
Teşekkürkürler efenim