- 446 Okunma
- 1 Yorum
- 0 Beğeni
Monolog Röportaja Devam- Arabesk Ve Şiir- 1-
-Arabesk şiir var mıdır? Biliyorsunuz Arabeski müzikle bizlere Orhan Baba ile tanıştırdı, Bir teselli ver ile başlayan, batsın bu dünya ile devam eden süreç hakkında şiirde bir arabesk tarzı havası var mıdır?
-Köyden kente göç eden köylü insanlarımızın kentlerde kendisini kabul etmeyen, o zengin kendini elit gören insanların aralarına kara bir perde çekmesi ile bu perdeyi yırtmak kaldırmak adına arabesk meydana çıktı. Belki anlamı değişiktir ama ben böyle yorumluyorum. Köylü kardeşlerim bende varım bende burada sizinle yaşıyorum demek için,yalnızlığını yıkmak yok etmek için içinde kendini anlatan Orhan babanın eserlerinde, sözlerinde kendini buldu ve kendini böyle ifade edebildi. Ne diyor Orhan baba bir okuyalım:
Bir teselli ver,
Bir teselli ver,
Yarattığın mecnuna,
Bir teselli ver.
Sevenin halinden,
Sevenler anlar,
Gel gör şu halimi,
Bir teselli ver.
Aramızda başka,
Biri var ise,
Tertemiz aşkımı,
Bana geri ver.
Ben zaten her acının,
Tiryakisi olmuşum,
Ömür boyu bitmeyen,
Dert ile yoğrulmuşum.
Gülemem sevgilim,
Ben sensiz aah yaşayamam, yaşayamam.
Bana ne gerek,
Bana ne gerek,
Senin aşkından başka,
Bana ne gerek.
Aşkın zehir olsa,
Yine içerim,
Yolun ecel olsa,
Korkmam geçerim.
Yeter ki sevdim de,
Ben bu aşk ile,
Dünyanın kahrına,
Gülüp geçerim.
Ben zaten her acının,
Tiryakisi olmuşum,
Ömür boyu bitmeyen,
Dert ile yoğrulmuşum.
Gülemem sevdiğim,
Ben sensiz aah yaşayamam, yaşayamam.
Kaderimin Oyunu
Ne sevenim var ne soranım var
Öyle yalnızım ki
Çilesiz günüm yok dert ararsan çok
Öyle dertliyim ki
Bana kaderimin bir oyunumu bu
Aldı sevdiğimi verdi zulumu
Dünyaya doymadan geçip gideceğim
Yoksa yaşamanın kanunu mu bu
Bıktım artık yaşamaktan
Çekmekle biter mi bu hayat yolu ah ah
Bu yalnızlık bu dertler
Bekleyeceğim... Bekleyeceğim...
Geri dönmese bile
Alıştım kaderin zulmüne artık
Bana gülmese bile
Geri dönmez artık giden sevgililer
Her ümit ufkunda ağlıyor gözler
Bitmeyen çilenin derdin sarhoşuyum
Kahredip geçiyor en güzel günler
Bıktım artık yaşamaktan
Çekmekle biter mi bu hayat yolu ah ah
Bu yalnızlık bu dertler...
-Orhan baba burada aşkla halden anlamayı insan ayrımı yapmadan sevmeyi sevilmeyi paylaşmayı anlatmıştır, insanımızda içinde acısını aşkını beraberliğin vurgusunu yapan sözlerde müzikte kendisini hayatını bulmuş ve duymayanlara haykırmıştır. Zaten şiir bazen haykırma bazen dürtme bazen sarma bazen güldürme bazen hissettirmedir… Aşk ile yazılmış sözlerdir kısacası insanın gönlü hayatı bugünü dünü yarınıdır… Köyden kente göç eden insanımızın yaşam tarzı ile kentteki yaşam şekli birbirine zıt olunca, ortaya zıt grupların çekişmesi bir birini anlamaması ortaya çıkınca sağ olsun Orhan baba Hızır gibi yetişti, birbirimizi kucaklaştırdı yakınlaştırdı. Herkes haliyle kendi açısından yaşadığı ortama uyum sağlayınca haklı olarak değişik yaşam şekli ile-ama aynı kültürün miras sahibi olanlar-şehir havası almamış insanların, giyim tarzı bakış açısı ile karşılaşınca her iki tarafta ben haklıyım, sen haksızsın layık değilsin başkasın vs ile hayata devam ederken, bu kısır çekişmeyi Orhan baba bir anda çözdü kucakladı herkesi kucaklaştırdı. Arabesk şiir müzik olsun aynı kültür, fakat değişik yaşama şekli ile yaşayan insanlar bir anda, aynı hava içine girince birbirlerini kabul edişleri kolay olmayınca Arabesk müzik ile her şey bir anda hal oldu. Şiirde bu anlamda insanları kucaklayan yarınlara taşıyan bir arabesk tarz sayılır. Tarzı ne olursa olsun insanı kucaklayan bir araya getiren ve yarına taşıyan, gönülleri sırtına alarak taşıyabilen, hayallerini kâğıda sözlerle çizebilen yazabilen, notalarla gönül’e nakş edilen her şey şiirdir gönüldür diyorum. Herkes başka düşlerin peşinde yalnız koşmaya başlayınca, şiir durun aynı düşleri görüyorsunuz lakin tek başına bunlar olmaz, önce toplumsal düşleri el ele gönül gönüle gerçekleştirin sonra, acil olan kimin hülyası var ise birbirinize yardım ederek gerçekleştirin, hatta toplumsal olarak yarınlarınız mutlulukla dolması için bu hülya için birlikte çalışır başarırsanız, diğer insanlar bu güzelliği görünce kendi hülyalarına gerek olmadığını anlayacaktır. Şiir bunu anlatan ve söyleyendir, tıpkı Orhan baba gibi:
Dostta vefa hayır yok
Felek dersen insafsız
Gelen vurmuş giden vurmuş
Sabır dersen faydasız
Ne sevgide ne aşkta
Ne hayatta gülmüşüm
Izdırabım doğuştan
Ben doğarken ölmüşüm
Bu dünyada rahat yok
Ölüm belki kurtuluş
Al canimi yarabbim
Bitsin artık kahroluş
Bir duaydın dilimde
Tek ümittin ömrümde
Kader vurdu felek aldı
Aşkım kaldı gönlümde
Gönlüm ıssız bir yolda
Sürüklenip gidiyor
Almış dünya derdini
Son ümide gidiyor
Orhan Gencebay
Ben Toprağın Sinesinde İnsan Denilen Bir Canım,
Hem Düşünür Hem Severim Budur Taştan Farklı Yanım.
Her Maddenin Zerresini Bedenimde Taşıyorsam,
Ben Ne Bir Taş Ne Bir Ağaç, İnsanlığımla İnsanım.
Ben Topraktan Bir Canım Senin Gibi
Çiğnesen Ne Fark Eder Yolun Gibi
Dil Söylemiş, Kalp Kırılmış. Ha Bir Eksik Ha Bir Fazla
Ne Fark Eder Derdim Gibi,
Ben Seni Her Halin ile Seviyorum
Toprak Gibi
Benim Aşkta Tek Dileğim,
Benim Cefada Örneğim.
Ağlatmayı Hüner Bilen,
Benim Vefasız Sevgilim.
Affetme Beni Sensiz Gülersem
Affetme Senden Bir şey Gizlersem
Aşkın Ecel Olsa Bile
Affetme Senden Sonra Can Verirsem
İstemem Sensiz Olan Kaderi
Ver Bana Sana Gelen Dertleri
Olsa Bundan Daha Beteri
Affetme Sana Şikâyet Edersem
Benim Aşkta Tek Dileğim
Benim Cefada Örneğim
Ağlatmayı Hüner Bilen
Benim Vefasız Sevgilim
Bahtımdaki Yalnızlık Seni Bana Getirdi
Bahtımdaki Acılar Seni Bana Getirdi
Aşkın İle Bütün Dertler Anlamını Yitirdi
Razıyım Senden Gelen Her şeye
Razıyım Aşkın İle Ölmeye
Senle Geçen Bir Günümü
Değişmem Senden sonra Can Vermeye
Orhan Gencebay
Ziyankâr
Harcadım ömrümü hep senin için
Sevilmek bir hayal, sevmemek ziyan
Ettiğim duadan ümide kadar
Döktüğüm gözyaşım, nefretim ziyan
Yaradan doğ demiş, ben de doğmuşum
Bir gönle gir demiş, seni bulmuşum
Ne yazık, sayende sefil olmuşum
İbret-i âlemi, görmemek ziyan
Ömrümden çaldığın zamana yazık
Uğrunda verdiğim son nefes ziyan
Bilirim bu dünya sensiz yaşanmaz
Sensiz, bir dert ile güne başlanmaz
Sen de bil kahrına bu can dayanmaz
Yaşamak çok güzel, seninle ziyan
Al beni vur yere, parça parça et
İstersen sen beni, istersen kahret
Bu mudur sevene verdiğin kıymet
Sevmenin böylesi ölmekten ziyan
Bu sözlerden sonra söyleyecek bir söz gönül birlik güzellik göremiyorum. İşte Müslüm babadan Arabesk sözler ve şarkı sözleri:
Hor görülenlerin tanrım isyanıdır bu
Sevip sevilmeyenlerin isyanıdır bu
Düzensiz dünyanın günahıdır bu
Yakarsa dünyayı garipler yakar
Yakarsa dünyayı garipler yakar
İsyan ede ede olduk günahkâr
Mutluluk bizlere uzaktan bakar
Tanrım bu dünyayı başka kim yakar
Yakarsa dünyayı garipler yakar
Dertleri içine içine sığmayan onlar
Hayatta umudu kalmayan onlar
Sürüne sürüne yaşayan onlar
Yakarsa dünyayı garipler yakar
Devam edecek
Âşık Gülveren.
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/59439_8387263454.jpg)
Güzel ve anlamlı bir yazı okudum. Şarkı sözlerinin tamamı yerine, bir kaç dörtlük yazabilirdiniz. Okuyanlar açısından diyorum, doğru dürüst bir şiir okuyamazken, bir çok şarkı sözünü hangi okuyucu okur, onu da meral ediyorum. Dilerim devamında Ferdi Tayfur'a da yer verirsiniz.
Şu baba kelimelerini pek tasvip etmiyorum. Baba çok özel bir kelime.Derseniz ki ben iki baba tanırım biri Orhan, diğeri de Müslüm babadır... Diyecek bir şey yok, dile yasak da yok.
Orhan Gencebay, Müslüm Gürses, Ferdi Tayfur başlıbaşına birer markadır ve kolay kolay da yerleri dolmaz, kişisel kanım odur ki, asla da doldurulamaz...
Saygılar..
![Aşık Gülveren](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/206351.gif)
Aşık Gülveren
![Aşık Gülveren](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/206351.gif)