TRAFİK OYUNU

Ben Özkan. Tuğçe’nin babasıyım. Sık sık okula gider, kızımın durumu hakkında bilgi alırım.
Bir öğretmen çocuğu olduğum için eğitim öğretime büyük önem veririm. Birçok konuda Tuğçe’nin öğretmeni Pelin hanıma yardımcı olurum.
Trafik polisiyim. Yaklaşık üç yıldır okullara giderek öğrencileri bilgilendiriyorum.
Bir gün Tuğçe’yi okula bırakırken öğretmeni Pelin Hanım yanıma yaklaştı.
-Özkan Bey biraz görüşebilir miyiz? dedi:
-Tabi görüşebiliriz. Buyurun Pelin Hanım, diye karşılık verdim. Veli görüşme odasına geçtik.
Çocukların trafik konuları hakkındaki eksiklikleri biliyorsunuz. Öğrettiklerimi uygulamıyor olmaları beni çok üzüyor.
-Bende üzülüyorum.
-Korkuyorum ki bir gün başlarına kötü bir kaza gelecek. Tuğçe okullarda sunum yaptığınızı söyledi. Yarın da bizim sınıfa gelip öğrencileri trafik kuralları hakkında bilgilendirir misiniz?
-Elbette Pelin Hanım. Neden olmasın. Amirlerimle görüşür yarın gelirim. Bu işi büyük bir zevkle yapıyorum.
-Teşekkür ederim.
-Asıl ben teşekkür ederim. Kızımın sınıfında sunum yapmak benim için ayrıca bir mutluluk olacak.
Ertesi gün resmi kıyafetim üzerimde, dokümanlarımla sınıfa girdim. Pelin hanım beni öğrencilere tanıttı.
Sunum sırasında istedikleri soruları sorabileceklerini söyledim. Bilgisayar aracılığı ile belli başlı trafik kurallarını öğrencilere tanıttım.
Bütün öğrenciler büyük bir dikkatle izlediler. Daha sonra sınıfın tabanına işlek bir cadde çizdim. Bir de yaya geçidi yaptım.
Getirdiğim model trafik ışıklarıyla, trafik kurallarını uyguladık. Öğrencilerin hepsi zevkle trafik oyununa katıldılar.
Hiçbir öğrencinin soru sormayışı dikkatimi çekti. Neden soru sormadıklarını sorduğumda “Biz bunları biliyorduk ki.” yanıtını verdiler. Böylelikle öğrencilerin bana bir trafik oyunu oynadıklarını anladım.

İSMAİL MALATYA