Harika bir anlatım beni bir aldı ve bir daha geri getirmedi !

Yazı, bütün olarak oldukça yetkin bir şekilde kaleme alınmış durumda. Bunu anlatımdaki olgunluktan anlayabiliriz. Ve ‘neyi anlatması gerektiği’ni bilen bir kalemi okuyoruz burada. ‘Nasıl’ konusunda da bence olabildiğince başarılı. Özellikle ‘çello’, ‘keman’, ‘tambur’ ve ‘ney’ ile başlayıp hüznü kurgusal olarak sağlayabilmek ve hatta koruyup finale kadar taşımak beceridir düşüncesindeyim.

‘vaveyla’ ve ‘Ah leyla’ kullanımlarının birbirine kenetlenme anı yazının güçlü anlatımına güzel bir örnek. Aradaki uyum ki hem ses hem de anlamsal bütünlük takdiri hak ediyor bence.

‘Tüm şarkılara vezin ve tüm masallara peri kızı olmalıyım oysa...’ mısrasındaki sıfat olarak kullanılmış olan ‘tüm’ sözcüğünün pekiştirmedeki olumlu yönü yadsınamaz.

‘Tüm şarkılara vezin ve tüm masallara peri kızı olmalıyım oysa...

Su kadar temiz ve masum. Fakat dalgalarımdan azat etmeyin beni. Ah yetişmez bin bir gece kıyılara vursam... Kayalara vursam...’ bölümünde ilk mısradan sonra bırakılan bir satırlık boşluk bana anlam ve akıcılık bakımından gereksiz geldi. (yukarıdaki ilk mısrada geçen ‘oysa…’dan sonra ‘su kadar temiz ve masum.’ cümlesini birbirinin devamı niteliğinde düşünmek yanlış mı sorusuna cevap arıyorum kendi içimde.) Elbette bu bence bir düşüncedir. Yazar bunun sorgulamasını yapacaktır elbet.

‘Mektuplara ellerim titrerken ve titrerken gecenin üstüne bitik mumlar...’ mısrasındaki ‘titrerken’ sözcüğünün mısraya kattığı dirayet ve okunuştaki hoşluk oldukça güzel.

‘Mektuplara ellerim titrerken ve titrerken gecenin üstüne bitik mumlar... Hangi saçlarımı deli gönlüne bağlayacaksın şimdi?’ bölümündeki ilk cümleden sonraki ‘…’ (üç nokta) sanki biraz akıcılığı aksatıyor. Yazar ne düşünür bu noktada; en önemlisi odur bence.

‘oysa ,
ham olmalıydım
yanmak için...’ bölümünde ‘oysa’ sözcüğünden sonra kullanılan ‘,’ (virgül) ‘oysa’ sözcüğünün anlamı ve görevi (bağlaç) dolayısıyla kullanımı gereksiz düşüncesindeyim.

‘Tambura aşk borçluyum ve ney’e dahası...’ finaldeki ‘dahası’ sözcüğünün ardında bırakılan anlamsal bolluk ve boşluk finalin elini güçlendirmiş durumda bence.

Son olarak yazı boyunca en çok dikkatimi çeken ‘…’ (üç nokta) işaretinin kullanım bolluğu. Elbette yazarın bileceği iştir ancak sanki biraz azaltılabilirmiş gibi bir his uyandı bende.

İlk başta da belirttiğim üzere ‘neyi anlatmak istediğini’ bildiği gibi ‘nasıl’ı da genel itibariyle uygulamayı başarıp yazıdaki hüznü okurda hissettirmesi dolayısıyla oldukça başarılı bulduğum yazınızı tebrik ederim Sevgili elma.

çello,
keman,
tambur ve
ney'in

eşliğinde farklı ve derin bir yazı... Üzerinde durularak okunması gerekir. Ancak bu yolla içerisindeki derin duygulara ulaşabiliriz...

Kalemine sağlık yazarın...

Estetik açıdan çok hoş bir stil...

Şiirlerinizdeki farklılık kendini gösteriyordu ama...

yazının da şiir tadında olması ayrı bir güzellik...

SAYGILARLA

tüm şiirlerin pasaklı göğsünde uyuyorum ve ellerim hüzün yanığı dil örgütlenmesi ahh su gibi olabilseydim bir ney'in kenarında ve o kadife seslerde bir aşk olsaydım...isterdim gönlü sevdadan yana olanın yüzünde tebessüm olmayı...

Su gibi duruydu..yanmışım ...içtim...kalemine sağlık...