Seksenli yıllarda, toplum katlarında, yaygınlaşma hızı olabildiğince, yükselen ahlaki yozlaşmanın bir biçimi de, kültür talancılığı olarak kendini göstermiştir.
Bu dönemde,’şarkıcı, özgün müzikçi’ falan diye nitelenen bir takım’ sanatçılar! türedi.


En uç sürgünlerinden başlayarak, ilkin şiir dalına dadandılar.Nazım Hikmet, Ahmed Arif, Enver Gökçe gibi şairler ve halk kültürünün en değerli ürünleri,’yağma Hasan’ın böreği’gitti.


Şiir kitaplarına üşüşen bu ’şarkıcı’ türü, talancı gözüyle haldır haldır, şiir izler, şiir okur oldular.Şarkılarında şiir okur, şiirsel vurgularla konuşur oldular. Allah’tan ki, kapasiteleri sığdı, yoksa Hayyam’dan, Tevfik Fikret’e, daha niceleri, dişlenip dişlenip gidecekti.


O yıllarda doruk noktasında olan talan , hala da durmuş değildir. Hırsızlıkla köşeyi dönmenin,her türlü değerin çarçur edilmesinin kanıksandığı;yalanın sahtekarlığın doğal sayıldığı bir toplumda,talancı bir türlü doymak bilmiyor.


Şiirlere uygulanan talanın, tahrifatın oranı içler acısıdır. Düşünün ki, şiirimizin en uç örneklerinden Ahmed Arif’in şiir dünyamızın en seçkin dizelerinden biri olan,’Bıçkılanmış dallar gibi ayrı düştüğüm’dizesini bir özgün müzikçi ’Bıçaklanmış dallar gibi’ olarak okuyor! Yani sıfatına uygun olarak ’özgünleştiriyor’


Halkın değerlerinin , bu derece ve bu biçimde yağmalanması da bir halk düşmanlığı değilse , nedir?


Kuşkusuz ki, şiirlerin müzik eşliğinde okunması, ya da bestelenmesinin olumlu örnekleri de verilmiştir. Sanatın, kültürün kültüre ve halkın değerlerine saygının ne olduğunu bilen kişilerce.


Paco İbanez müzik eşliğinde Lorca’yı okuyor. Ruhi Su, Nazım’ı, Mevlana’yı, Yunus’u besteledi. Dinlerken mest oluyoruz.Bu demektir ki bunca talan ve tahrifatın yanında doğru ve güzel yapılan işlerde var.


Yazımı Ruhi Su tarafından bestelenen Mevlana’nın ’Kendime Yediremem’ adlı şiiriyle bitiriyorum:


Düşman saçma sapan laflar eder
duyar can kulağım
Benim için kötü şeyler düşünür
görür can gözüm
Üzerime köpeğini salar
ısırır köpek ayağımı
çok acılar çekerim çok acılar
Köpek değilim onu ısıramam
ısırırım dudağımı


Büyük kişilerin sırlarına ortağım
gene de nah şu kadar sevinemem
Bütün ayıplar bende ama
ne yapıp yapmalı
ulaşmalı dostlara
geride kalmayı kendime yediremem.