Senin hikayen ne yaşadığınla ilgilidir ama benim hikayem sana bağlı..

Onu her gördüğümde telaşlanır,elim ayağıma dolanırdı.o bunlardan habersizdi tabi.benim ne ailemden biriydi ne arkadaşım,ne de dostumdu.anlam veremediğim bi bağımlılığım vardı ona karşı,ilk defa yaşadığım bir duyguydu bu hemcinsime karşı.. Eşcinsel değildim ama onu kendime yakın hissediyordum.
Zaman peşimden kovalarken daha da bağlandım.sürekli onu görmek istiyor,konuşmak istiyordum.Ama ona karşı çok çekingendim,ne yüzyüze konuşuyor ne de ona sarılabiliyordum.
Benden büyüktü,aramızda 18 yaş vardı.ona aşık değildim, sadece sevdiğim bir kişilikti.
O güzel giyinimiyle,topladığı saçlarıyla,içten samimi sıcak gülüşüyle ve kusursuz Türkçe’siyle hep dikkatimi çekerdi..yazılarımız birbirine benzerdi,tesadüf ki ikimiz de büyük yazardık.kitap okumayı ikimiz de severdik ama o benden daha çok kitap okurdu.
Ben, Edebiyatı belkide onun sayesinde bu kadar çok sevdim.

Hayatta herkesin kendine örnek aldığı bir karakter vardır,ben onu örnek aldım.


O benim Pusula’mdı….