- 1308 Okunma
- 12 Yorum
- 2 Beğeni
DÜN BİR ANNE ÇOK ÖNEMLİ BAZI ŞEYLER ANLATTI
![Günün Yazısı](/yeni/img/ribbon.png)
Okuduğunuz yazı Günün Yazısı olarak seçilmiştir.
![DÜN BİR ANNE ÇOK ÖNEMLİ BAZI ŞEYLER ANLATTI](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/165887.jpg)
Dün ( 04.07.2017 ) bir etkinliğe gittim ve o etkinlikte bir anne çok çok önemli bazı şeyler anlattı.
O annenin adını soyadını biliyorum ama yazmayacağım. Sadece onun aklımda kaldığı kadarıyla söylediklerini, vermeye çalıştığı mesajları anlatacağım.
Bir eylem, ya da olay, ya da ne olduğunu bile bilmediği, anlayamadığı, anlamlandıramadığı diyelim ki bir ihtilal, bir başkaldırı, devrim ya da darbe teşebbüsü esnasında öldürülmüş olan henüz çocuk yaşta bir gencin annesiydi o kadın.
Peki neden açık açık kim olduğunu yazmıyorum?
Çok mu önemli sizce? Bir anne işte. Bu kadarı yeretli değil mi?
Yani Berkin Elvan’ın, Yasin Börü’nün, Fırat Çakıroğlu’nun, Ali İsmail Korkmaz’ın, Burak Can Karamanoğlu’nun ya da Abdullah Tayyip Olçok’un annesi olması çok şey değiştirir mi?
Kadın sahneye çıktığında ben herşeyden önce bu kadının nasıl olup da ayakta, hem de dimdik durabildiğini düşündüm.
Hani ’Baba yüreği daha katıdır.’ derler ya. Bir baba olarak o kadının yerine kendimi koydum. Hayır, ben bu kadar metanetle öylesine dimdik ayakta duramazdım. Hele hele de sahneye çıkarken arkamdaki dev ekrana oğlumun en güzel, en yakışıklı hali yansıtılmışken. Onun ışıl ışıl bakan yüzünün resmini gördüğüm anda düşer bayılırdım.
Aslında daha sahneye çıkmadan bayılırdım. Zira her birisi kendi evlatlarını bağırlarına basan insanların neredeyse tamamı sahnede oğlumun nasıl bir kahraman, nasıl bir vatansever( yurt sever de diyorlar) olduğunu anlatıyorlar, onunla ilgili şiirlerini, türkülerini okuyorlar ya da beni teselli etme yarışına girmişler adeta...
Çok da iyi duymayan kulaklarımı, çok da iyi görmeyen gözlerimi dört açarak kadını tüm dikkatimle dinlemeye çalışıyorum.
Kadıncağız her ne kadar dimdik dursa da, her ne kadar acıdan daha çok böyle bir evladın anası olmaktan duyduğu gururu bizlere yansıtmaya çalışsa da aslında öylesine bir ızdırap çekiyordu ki...
Evet o kadar ızdırap çekiyordu ki hiç kimse ona ’Acın çok büyük, seni çok iyi anlıyorum’ Diyemediği gibi ’ Allah sabırlar versin’ de diyemiyordu. Çünkü kadın öyle bir konuşma yapıyordu ki sanki çok yakın bir geçmişte evladını kaybetmiş olan o değilde bizlerdik; o da bizi teselli ediyordu
Yaklaşık 30-40 dakika konuştu kadın. Konudan konuya atlıyordu. Bazen duruyor, düşünüyor, ya da sarfedeceği cümleleri toparlamaya çalışıyordu.
Oğlunu anlatırken dikkatimi çeken ilk husus şu oldu: Biz şairler onun oğlunu yüceltmek için mısralar dolusu destanlar yazmış olduğumuz halde o oğlu için ’ Benim evladım, yaşıtlarından hiç de farklı olmayan bir çocuktu’ Diye tanıttı oğlunu bize. Bize göre Bizans surlarına bayrak dikerken vücudu oklarla delikdeşik olarak şehit olan Ulubatlı Hasan’dı onun oğlu ama o ’ Bilgisayarı ile oynayan, her genç gibi müzik dinlemekten hoşlanan, zaman zaman dersleriyle ilgilenen, zaman zaman arkadaşlarıyla gezip tozan sıradan bir çocuktu o kadar...’ Diyordu.
Anlatmaya devam etti kadın... Bir müddet daha anlattıktan sonra ’ Benim oğlum bonzai’den de ölebilirdi. Nitekim her gün pek çok genç bu sebepten ölmüyor mu?’ dedi.
Kendi kendime ’ Nasıl olur ya? Senin oğlun nasıl bonzaiden ölür? O bir kahraman. Kahramanlar bonzai mi içermiş?’ Dedim önce. Ama daha sonra düşündüm: Bu gün bonzaiden ölen çocukların hangi birisi için ’ Yok ya bu çocuk hayatta o bonzai denen illetin pençesine düşmez ’ Diye düşünmüyorduk ki?
Kadın devam etti:
’ Bu olay bana bir yerlerde çok büyük bir hata yaptığımızı gösterdi. Ben çocuğumu hiç tanımıyormuşum. Bana göre pek çok yaşıtı gibi evde oturacağı kesin olan olan evladım, hiç beklemediğim şekilde sokağa çıktı. Üzerinde bir tırnak çakısı bile olmaksızın sokağa attı kendisini. Yani ben oğlumun içinde yatan gerçek oğlumu hiç görememişim, hiç tanımamışım.’
Düşündüm o anda: Acaba kaçımız evlatlarımızın içinde yatan gerçek evlatlarımızı tanıyoruz?
Gerçekten de bildiğimiz ama kadıncağızın ağzından duyduğumuzda yine de şaşırdığımız gerçeklerdi bunlar. Öyle ya ’ Evladım git marketten iki ekmek al’ dediğimizde ve hatta altına araba veya motosiklet çektiğimiz halde hâla mızmızlanıp ’ Öf yaaa’ Diyen evlatlarımız bakıyorduk bazen neyin nesi olduğunu bile bilmedikleri bir durum karşısında tamamen farklı bir kişiliğe dönüşebiliyorlardı. Örneğin benim evladım gibi yirmi sekiz kilometre yol yürüyebiliyorlardı.
Evet... Kadın anlatıyordu...Anlatmasına anlatıyordu ama evladını yüceltmekten ya da onu kaybetmiş olmaktan duyduğu üzüntüden değil, çok daha farklı şeylerden bahsediyordu. İşin doğrusu bir erkek olduğum halde o sahnede ben olsaydım, ölen de ( Allah korusun ) benim oğlum olsaydı o ana kadar çoktan hüngür hüngür ağlamaya ve konuşmamı gözyaşları içinde sürdürmeye çalışmış olurdum ama kadında tek damla göz yaşı yoktu.
Sonra, oğlunun ölümünden sonra tanıdığı bir insanı anlatmaya başladı bizlere. Önce çok şaşırdım. Çünkü anlattığı bir transseksüeldi. ’Çok şaşırdım’ diyorum zira o kadın bence bir transseksülle arkadaş olacak biri değildi. Fakat oğlu annesini ne kadar şaşırtmışsa, annesi de bizleri ( ya da sadece beni) şaşırtmaya devam ediyordu.
Bir iki dakika kadar sonra kadın beni daha da şaşırttı. Yaklaşık yirmi dakikadır ’ Oğlum, Evladım’ derken gözünden tek damla yaş düşmeyen o kadın ’ İşte o transseksüel vatandaş o gece tam sekiz kişinin hayatını kurtarmış’ Derken başladı ağlamaya.
Evet..Bahsi geçen olayda bir transseksüel vatandaşımız tam sekiz insanın hayatını kurtarmış.
Bunu nasıl yapmış anlatmadı kadın. Zaten nasıl yaptığının çok da önemi yoktu. Kadının verdiği mesaj daha önemliydi çünkü.
Dedi ki ’ Ben, oğlumun ölümünden sonra devamlı ötelediğimiz, görmezden geldiğimiz, insan yerine koymadığımız varlıkların da insan olduklarını gördüm. Anladım. ’
Aslında bu mesaj belki de en önemli mesajdı. Zira bu gün geldiğimiz noktada kendimize ister milliyetçi- muhafazakar diyelim, ister sosyalist olalım, ister çağdaş, demokrat, aydın vesaire vesaire...Kendimizi ne olarak niteliyorsak sadece bizimle aynı etiketi taşıyanların insan olduklarını, bunun dışındakilerin ise insanlık namına herhangi bir emareye dahi sahip olmadıklarını düşünüyoruz.
Dediğim gibi... Kadın aslında çok uzun bir konuşma yaptı. Keşke bilseydim de yanımda not defteri, kalem ya da ses alma cihazı götürseydim , o konuşmanın tamamını kaydedebilseydim. Çok önemsediğim satırbaşlarını ancak sizlere aktarabiliyorum.
Kendi evladı için değil de bir transseksüelin yaptığı insanlığı anlatırken ağlayan bu kadın, gözyaşlarını sildi ve cümlelerini noktaladı.
’ Benim iki evladım daha var. Ben o evlatlarıma ölen ağabeylerinin ölümünün ne kadar şanlı, şerefli, onurlu bir ölüm olduğunu anlatmak yerine onları nasıl yaşatabileceğimin uğraşı içinde olacağım bundan sonra... Biz anne ve babaların en büyük görevi de evlatlarımızı yaşatmaya uğraşmak olmalıdır. Onları nasıl yaşatabiliriz? İşte bunu yapabilmek için de herşeyden önce kin ve nefret denen duyguyu kalbimizden söküp atmalıyız.’
Son bir şey ve nokta:
O kadın, şu anda oğlunu öldürenlerin kadın ve kızlarıyla ’ Çocuklarımızı nasıl yaşatabiliriz?’ sorusu üzerine çalışıyor.
O kadın kim mi?
Yukarıdaki resimlerden hangisi olmasını isterdiniz?
RESİMLER:
1- Berkin Elvan ve annesi Gülsüm Elvan
2- Ali İsmail Korkmaz ve annesi Emel Korkmaz
3- Burak Can Karamanoğlu ve annesi Huriye Karamanoğlu
4- Fırat Çakıroğlu ve Annesi Özlem Erdem
5- Yasin Börü ve Annesi Hatice Börü
6- Abdullah Tayyip Olçok ve Annesi Nihal Olçok.
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/66091.gif)
Olaylar ve yaşananlar karşısında dik durmak bize yanlış yapanları, hainlikleri, alçaklıkları da on ikiden vurmaktır aynı zamanda... Kutlarım içtenlikle Sami Hocam...
![sami biberoğulları](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/85901.gif)
sami biberoğulları
Selam ve sevgilerimle.
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/198072.gif)
Cevap veriyorum;
o annelerin hiç birinden evlat kaybı sebebiyle konuşmuyor olsa idik.. Bunlar sadece medyada göz önünde olan anneler. Benim için evladını kaybetmiş diğer annelerden hiç bir farkları yok. Acı aynı acı.Kahramanlık ne yazık ki göreceli bir hâl almıştır. Bu konuya hiç girmiyorum.
Sevgilerimle.
![sami biberoğulları](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/85901.gif)
sami biberoğulları
Keşke o annelerin hiç birini evlat kayıpları sebebiyle konuşuyor olmasaydık.
Selam ve sevgilerimle
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/63965_CijpkVjYnY.jpg)
Allah, bebekleri , çocukları ve bütün hayvanları insanların şerrinden korusun. Amin
kim olduğunun kimlerden olduğunun önemi yok, öldürülenin çocuk olması bütün yetişkinlerin mahvı için yeterli. Ne mutlu o anne kadar delikanlı olabilene.
![sami biberoğulları](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/85901.gif)
sami biberoğulları
Selam ve sevgilerimle.
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/61618.gif)
Hayat illa ki olgunlaştırıp pişiriyor insanı ama Allah kimseyi evlat acısıyla olgunlaştırmasın :(
![sami biberoğulları](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/85901.gif)
sami biberoğulları
Selam ve sevgiler.
![sami biberoğulları](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/85901.gif)
sami biberoğulları
Selam ve sevgilerimle.
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/17579.gif)
Ben de o programdaydım. Eşi ve oğlunu hainlerin vatana ihanetleri sırasında yitirmiş olan bu hanımefendinin metanetine hayran kaldım. Böylesi büyük bir acının bir daha yaşanmamasının, başka şehitler olmamasının derdini yüklenmişti. Allah sabır versin, vermiş de ama acısı ömür boyu içten içe kalbini kavurmaya devam edecek, biliyorum.
Duyarlı yüreğiniz, o programda yaşadığımız duygulu anları ölümsüzleştirmiş. Çok teşekkürler Sami Hocam. Saygılarımla.
![sami biberoğulları](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/85901.gif)
sami biberoğulları
Oldukça acı ama çok çok önemli mesajları olan bu konuşmayı birlikte dinlemek benim için de güzeldi.
Selam ve sevgilerimle.
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/51617.gif)
Değerli hocam, bu topraklarda kan davaları sürsün, üretici güçlerin en önemli unsuru olan insanlar korkudan, kaygıdan, kuşkudan dengelerini sağlayamasınlar, en verimli çağlarında birbirlerinin kasapları olsunlar, bilim, teknoloji, sanat ve kültür için biraraya gelemesinler ve böylece istikrarsızlığın temelleri gücünden hiçbir şey kaybetmesin isteyen dış güçler ile onların yerli işbirlikçileri tarafından öngörülebilecek her kirli senaryonun domino etkisi için bu cinayetler anamotif olarak her planlarında sağlanmaya çalışılır...
Öyleyse, annelerin safı, söylemi ve eylemi bu anavatan gerçeği tarafında olmalıdır...
Bu safta, bu gerçekte, bu gerçekçi tarafta, devlet ve millet düşmanlarının iğvalarına, vaatlerine, süslü laflarına, propagandalarına, sloganlarına, illüzyonlarına, güç vehimlerine, güç gösterilerine, terörist atraksiyonlarına budalaca kapılmamak inancı, düşüncesi dile getirilmelidir...
Mademki annelerin güçleri de çok önemli bir role sahiptir bu memleket gerçeğinde, koskoca bir millete, hele bu çağda yalan atmamak ile inandırıcı olabileceklerini amentü edinmelidirler başta...
"O kadın kim mi" sorusuna cevap verebildim sanırım...
Selam ve saygılarımla.
![sami biberoğulları](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/85901.gif)
sami biberoğulları
Selam ve sevgilerimle.
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/205615.gif)
Yazının aklını samimi buluyorum fakat yazarın duygularını asla
Anneleri samimi buluyorum fakat toplumun genelini asla
![sami biberoğulları](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/85901.gif)
sami biberoğulları
İşte o sebepledir ki yazımın içinde şöyle bir paragraf var:
''Aslında bu mesaj belki de en önemli mesajdı. Zira bu gün geldiğimiz noktada kendimize ister milliyetçi- muhafazakar diyelim, ister sosyalist olalım, ister çağdaş, demokrat, aydın vesaire vesaire...Kendimizi ne olarak niteliyorsak sadece bizimle aynı etiketi taşıyanların insan olduklarını, bunun dışındakilerin ise insanlık namına herhangi bir emareye dahi sahip olmadıklarını düşünüyoruz.''
Selam ve saygılar.
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/39142.gif)
Hocam,
bu onemli, anlamli paylasim icin cani gonulden tesekkur ederim. Bahsettiginiz anneyi dinlemeyi cok isterdim. Gercekten de gunumuz insani yakin cevresindekileri yani: annesini, babasini, kardeslerini,esini ve cocuklarini taniyabilse ve olduklari gibi kabullenebilse cogu sorun kendiliginden cozulur.
selamlar,
abdullah
![sami biberoğulları](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/85901.gif)
sami biberoğulları
Allah razı olsun.
Selam ve sevgilerimle.
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/148134.gif)
Benim için adının kimin annesi olduğunun hiç önemi yok. O kadının insanı alt üst eden altın değerindeki sözleri akıttığı kutsal gözyaşlarının nedeni ve soylu mücadelesidir..
"Düşündüm o anda: Acaba kaçımız evlatlarımızın içinde yatan gerçek evlatlarımızı tanıyoruz?
O kadın, şu anda oğlunu öldürenlerin kadın ve kızlarıyla ’ Çocuklarımızı nasıl yaşatabiliriz?’ sorusu üzerine çalışıyor. "
Yaşatmak..Ne yazık ki her bebek ve annesi Kartal bebek kadar şanslı olamıyor. Dilerim o da yaşadığı sürece insanlığa giden yolun insanı olur.
Baştan sona duygularımı şaha kaldıran bir yazı bir gerçek kesit okudum..
Ömrünüze BEREKET.
![sami biberoğulları](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/85901.gif)
sami biberoğulları
Selam ve sevgiler.
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/178846_u6rrx0fle1.jpg)
Çok güzel bir yazı olmuş öncelikle kutlarım.Yazıda üstünde uzun uzun durup düşündüğüm yerler vardı.Mesela;
''Acaba kaçımız evlatlarımızın içinde yatan gerçek evlatlarımızı tanıyoruz''
''Dedi ki ’ Ben, oğlumun ölümünden sonra devamlı ötelediğimiz, görmezden geldiğimiz, insan yerine koymadığımız varlıkların da insan olduklarını gördüm''
İnsan olmayı ve insan kalmayı başarabilmek zor meziyet.
Yürekte nefret ve kin yerine sevgiyi büyütebilmek zor meziyet
Başkalarına ön yargıyla yaklaşmamak hemen o insan hakkında karar vermemek zor meziyet
Tüm bunları başarabilen öyle az insan var ki
Çok cesur yürekli bir anneymiş yazınızı okurken o anneye hayran kaldım.Yukarıdaki annelerden hangisi sizce diye sormuşsunuz bana 4 numaradaki Fırat Çakıroğlu'nun annesi Özlem hanım gibi geldi nedense tabii bilemiyorum yanılmış da olabilirim.
Bir çok açıdan değerli bir yazıydı aslında daha çok şeyler yazmak istedim ama yorum gittikçe uzayacak o yüzden kısaltmaya çalıştım mümkün olduğunca
Tebrikler,nice yazılarınızı okuma dileğimle
Selamlar, saygılar.
![sami biberoğulları](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/85901.gif)
sami biberoğulları
Yorumunuz benim için oldukça değerliydi. Ama tahmininizde yanılıyorsunuz. Aslında bunda biraz benim payım da var. Zira yazımda bahsi geçen kadının aynı gün aynı olayda eşini de kaybettiğini yazmadım.
Selam ve sevgilerimle.
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/67109.gif)
Hocam hayatta en zor şey insanoğlunu tanıyabilmektir. Tanıdığımız zannettiğimiz nice insanları tanıyamıyor ve sonra da bunu itiraf ediyoruz.
Rabbim vatan şehidlerine rahmet eylesin.
Ailelerine de sabrı cemil ihsan eylesin.
Var olun değerli hocam.
Sağlıcakla.
![sami biberoğulları](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/85901.gif)
sami biberoğulları
Selam ve sevgilerimle.