Eski tarihlerde yolculuğa çıkarken öyle çok detaylı planlar yapılmazmış. Hemen bir istikamet belirlenip o tarafa doğru yola çıkılırmış. Ne bir telefon, yolda ne bir restoran, ne de bir ışık. Al başını, doğruca gönül haritasının çizdiği yollara çık. Navigasyon ruhuna montaj edilmiş. Elektrik yok, hislerle çalışıyor.

Yanında varsa bir at yada bir sopa. Buyur, sana iki yol arkadaşı. Hani yol falan diyorum ama yol da yok. Ne yolu? Ayak izlerinden oluşmuş dar bir hat. Ne kadar modern değilmi?

Şimdilerde yol, iz, araç beğenmeyenler bile var. E tabi yaya kalmamışlar. Beğenmezler, haklılar. Bisiklete burun kıvırırlar, motosikleti aşağılarlar. Sıfır arabaya bile kırk tane bahane bulurlar.

Yolculuk, insanı sorunlarından uzaklaştıran güzel faaliyettir. Gecesi başka gündüzü daha başkadır. Az bir masrafla araca ve şoförlüğe ihtiyaç duymadan çıkılabilen seyahatlerdir otobüs yolculukları.

Bu işin aboneleri bile var. Onlar kimlerdir peki? Az bir eşya ile aniden bir bilet alıp, akşama doğru evlerine telefon açarak "Ben falanca şehirdeyim merak etmeyin." diyebilenlerdir.

Huzuru bir yakalayınca bırakmayıp üstüne üstüne gidenlerin ta kendileridir. Seyahat insanı çok değiştirir. Birçok bunalmış insan bilimadamlarının ve hekimlerin tavsiyesi üzerine yolculuklara çıkmıştır. Kendini ya bir deniz kenarında ya da bir yaylada toplamıştır.

Yıllar önce bir dostum problemlerini kendi başına çözmeye kalkmış, daha sonra en doğru işi yaparak bir psikiyatriste başvurmuştu.

Profesör ona öyle bir nasihatte bulunmuş ki, hemde ne nasihat. Tedavisini planladıktan sonra, fırsat buldukça deniz kenarına gitmesini, orada vakit geçirmesini söylemiş.

Sonuçta koskoca bir profesör. Nasihatine kulak vermiş, birebir uygulamış bizimki. Günler sonra kendini sapasağlam biri olarak bulmuş. Bana bunu geçen yıl anlattı. Kendini sahile gidip gelerek düzelttiğini söyledi.

Yolculukların insan üzerinde güzel tesirleri olduğu bilimsel çalışmalarla kanıtlanmıştı. Bununla ilgili sayfalarca makale yayınlandı. Fırsatını bulabilene tavsiye edildi.

Gezginler sizce neden gezmekten kendilerini alamıyorlar? Bir düşünün bakalım. Herbirinin ayrı ayrı hikâyesi var. Kimisi plazalarda çalışırken işten bıkmış. Kimi yıllardır işlettiği mekânını güvenilir birine emanet edip çıkmış. Ayrı dünyalardan ayrı ayrı kişiler ayrılmışlar sorunlarından bir çıkış kapısı bulup.