Öyle zamanlar oluyor ki; muhabbet edecek kişiler ararsın. Arasıra kayda değeri bulunmasa’da, muhabbet olsun diye yazarsın.
..................
"ZOSÇENKO" " ÇAR’IN ÇİZMELERİ" hikayelerinde "suçüstü" başlığı adı altında, bir tiren yolculuğunda geçen olayı şöyle anlatıyor...
"Bir gün, bir tirenin arka vagonlarından birinde yolculuk yapıyordum. Solum da ise bir kadın oturuyordu. Kadının birisi elinde, ötekisi de yanı başında olmak üzere iki paket vardı. Kadın zaman zaman başını arkaya dayıyor ve gözlerini kapayarak uyukluyordu. Dayanamadım seslendim;
Hey yurttaş, dedim, gözünü aç, uyuma yoksa paketini çalarlar.
Kadın öfkeli, öfkeli yüzüme baktı... sonra bana ufak bir göz işareti yaparak yine uyuklamaya başladı. Aslında uyur gibi yapıyor uyumuyordu, gözucuyla pakete bakıyordu.
Tekrar seslendim.
Kadın öfkeli, öfkeli yüzüme baktı...bana dönerek öfkeli bir sesle;
“Sen ne tuhaf bir adamsın be... Bütün planlarımı altüst ettin. Ben bu tiren de öteberi çalan hırsızları suçüstü yakalamak istiyorum.”
Konu ile ilgili uzun bir sohbete dalan kadın; telaşla ayağa kaltı.
“Eyvah ineceğim yeri geçmişim”
Paketlerini toplayıp hızlı bir şekilde kapıya doğru yürümek istedi. Ama bu arada müthiş bir çığlık koptu " EYVAH PAKETİN BİRİNİ ÇALMIŞLAR, HEMDE KOLUMDAKİ SAHİCİ PAKETİ"
...............................
Bu konu ile tam örtüşmese de; İki konuyu paylaşmak istiyorum.
Birincisini yıllar önce bir arkadaşım anlatmıştı;
...........................
" Akşamın alaca karanlığı idi. Aracımla Fatsa’dan, Kumru’ ya geliyordum. Keskin bir virajda yola ağacın devrildiğini gördüm. Geceleyin görmek imkansızdı. Aklıma hemen bir fikir geldi; Bu ağaca geceleyin bir araba çarpabilir ve bende bu çarpışmanın görüntüsünü alabilirdim...
Aracımı hemen uzak bir mesafeye çektim. Çalılıkların arasına gizlenerek, fotoğraf makinam elimde saatlerce araçların geçmesini bekledim. Fakat ne haldir bilmem ama, hiç bir araç geçmedi.
Yorulmuştum... Birden uykudan uyanır gibi, sen ne yapıyorsun dedim, kendi kendime… Araçların kaza yapmasını ve görüntüsünü çekmek istiyorsun öyle mi?
Hemen düşüncelerimden vazgeçerek yola çıktım ve araçların sağlam geçebilmesi için, kısmen de olsa yolu temizledim."
...............
Bir akşam üstü, Menderes Hava Limanına yakın bir yerde, kızkardeşimin evinin balkonun’ dan, uçakların yakın mesafeden arka, arkaya geçmelerini izliyordum.
Fotoğraf makinam yanımda idi.
Birden; amatör kameraların uçak düşerken tesadüfen çekilen görüntüleri aklıma geldi. Bir an, geçen bir uçağın içindeki yolcuları unutarak; Mesela şu uçak düşebilir, bende düşerken görüntüsünü alabilirim, diye geçti aklımdan. Ardından, kendi kendime. YA UÇAĞIN İÇİNDEKİ YOLCULAR.
Bazen insanların olumlu veya olumsuz duyguları, aklın önüne geçebiliyor demek ki.
Yorum sizin.
Sağlıcakla kalın.
18.01.2016
Ekrem SAYGI