kulaklarım...
hep işittiği ama her zaman farklı işittiği bir ses işitti az evvel
bir kadın sesi bu Tanrım
hep farklı gelen bir kadın sesi
bir ses nasıl olur da her işitildiğinde farklı bir duygu uyandırır bir insanın kulağında?
Tanrım, bir kadın sesi işittim az evvel
kulaklarımda mor menekşeler filizlendi
ruhumun en küçük çocuğu büyümeye başladı
hayata gözlerini açtı biri en içimde
Tanrım, bir kadın sesi bu
bir kadın sesi nasıl olur da seni hatırlatır
her işitilişte
sana inanmam için mi gönderdin bu insanı
iki kolu var, iki de gözü
bana da benzer biraz
fakat ben yanından geçemem.
Tanrım, bir kadın bu
iyi ki doğurmuş beni, iyi ki ilk onu koklamışım
yoksa bu kirli dünya kokusunda kaybolup giderdim..
Tanrım; iyi ki doğurmuş beni..
ama babamın nefes almadığı bir dünyada yaşıyor olmam içime batmıyor değil
bir dünya bu kadar boş olamaz
olmamalı Tanrım..
bir kadın sesi bağlar beni hayata
bir adamın eksikliği atar beni gökdelenlerin en tepesinden
bir müziğin notasında intihara kalkışırım olur olmaz
olmaz biliyorum ama ölüyorum tanrım..
bir çıkış, bir çıkan sokak lazım şimdi bu derdime
ben gerekenleri işittim, şimdi sıra sen de
işit beni Tanrım, n’olur..