Wersay sarayı.

....Nasıl başlamalı bilmem ama,ben bir gece uyurken yada gündüz gezerken o güne kadar hatta hala şimdi bile hiç görmediğim,hiç gitmediğim bir yeri gördüm.
....Gördüğüm ya bir rüyaydı,ya da bir serabdı ama sonuç da o bir gerçekti çünkü ben o gördüğüm yerin resimlerini sonradan gördüğümde,o yerin kesinlikle gördüğüm yer olduğunu anlamıştım.
....Evet şaşırmayın bu yer, Fransada Paris yakınlarında bulunan ünlü wersay sarayından başka yer değildi.
....Loş odalar koridorları tarihi dört köşe odaları,yemyeşil bir vadiye bakan kalın dduvarlı pencereleri olan koca bir şato tüm ihtişamıyla,zümrüt gibi yeşil bir tepenin bir vadinin en üst noktasındaydı.
....Kuşaların cıvıl,cıvıl ötüştüğü mavi güvercinlerin pencere önlerinde tünediği o harika manzaralı yeri asla unutamamam.
....Bu eşsiz güzellikteki yerin, ormanlarına son baharın hüznü çökmüş,ormandaki meşelerin kayınların yaprakları kızarmaya başlamış yeşilin sarının her tonu adeta göz kamaştırırcasına gözlere hitabederken,benim bulunduğum yattığım odanın pençeresi önüne ne kadar varsa çevrede mavi renkli güvercinler toplanmıştı.
....Sonra ne oldu bilmem,yüzlerce binlerce güvercin gördüğüm kızılın yeşilin her tonun karıştığı ormanlık vadiye doğru uçmaya başlamışlardı.
....Gözlerime inanamıyordum,gördüğüm manzara ve o eşsiz güzellik karşısında adeta büyülenmiştim ve çığlık atıyordum.
....Bakın,bakın şu karşıdaki güzelliğe bakın yetişin,yok mu elinizde bir fotoğraf makineniz şu güzelliğin tresmini çekin, yoksa bir daha böyle bir manzara bulamazsınız diye çığlık atarken o gördüğüm mavi renkli güvercin sürüleri ormanlık vadinin üzerinden süzülmüş bense doyasıya onları seyrediyordum.
....Sonra mı,sonrasını sizler tahmin edin,o kuşlar gözden kayboldu ve tabiki o güzellikler de kayboldu ve ben yaşama dönmüştüm.
....Ve bir de şaşkın gözlerle bana bakan, söyleiklerimi anlamaya çalışan hemşirelerin yanımdaki insanların ve doktorların şaşkınlığına bakıyorum.