Düşüncelerimde yeni bir ülke kurabilirim. Her şeyi kara kalem bir çalışma ile yaparım. İlk adımda uzunca bir çizği çizer, yanına bir çizği daha ekleyebilirim. Bir uzun yol görüntüsü içinde kalemim hareket ederken, yanlarına yanlız kalmasınlar diye kavak ağacı, söğüt ağacı, çalılıkların sıralanışının sonunda bir çiftlik düzeni kurabilirim.

Bunları kara kalem çalışması ile yaparım. isminide benim ülkem koyarım. Çiftliğin içinde bir kaç ırgat işçisi, çatısı yüksek bir ev, kenarlarında çiçeklikler içinde kalan bir havuz, yan tarafta hayvanların otlaması için yeşil alan, kara kalemimi her oynatışta bir çiftlikle başladığım ülkeme köy, vilayet, il ve yüksek devlet daireleri yapabilirim. Adliye, cezaevi, yaşlı evi, yetimhane, cafe, bar, disco, cami, okul, park yapabilirim.

Yolları, kavşakları, sokakları, bunlara vereceğim isimlerin neler olacağını kendim belirleyebilirim. Bir çizği ile başladığım ülkeme özenle şekil verebilir, insan suretlerinin simasını ben belirleyebilirim, birilerini çirkin, birilerini güzel, birilerini hırsız, birilerini aşık, birileri sakat, birilerin hasta, birilerini işsiz, birilerini katil, birilerini yaşlı, birilerini ise çoçuk yapabilirim.

Kara kalemle bir ülkede ne olması gerekliyse eksiksiz yapabilirim. Aralarındaki konuşmaları, birbirine olan haklarını, birbiri içinde davranışlarını, birbiri içinde yaşarken sosyalliklerini, ayrı ayrı dünyaları olan bir çok insanı bir kağıt üzerinde idare edebilirim.

Kara kalemimle oluşturduğum insanların konuşmalarını ben yazar, karşısındaki insanın söylüyeceğinide ben kalemimle söyletirim, her şey benim istediğim gibi olmasını sağlarım. İradesiz, karar veremiyen, konuşamayan, ben hareket ettirmekdikçe hareket etmeyen bir ülkede ben herşeye hükm eden olabilirim.

İnsanların kaderini belirlerken neler yapabilirim diye düşününce. Sadece üstünde çalıştığım insana şekil verirken. Diğer suretler ve ülkemdeki diğer varlıkların donuk kalması, hareket edememeleri, onlara müdahale etmemi beklemeleri onların aciz olduklarının işareti olduğunu onlara anlatabilirim.

Kalemi oynatmadığım an, ülkemdeki hiç bir varlığın kendince hareket etmemesinin keyfini yaşayabilirim. Bu kadar küçük bir ülkede düzeni sağlamak adına birilerinin hayatına son vereceksem buna uygun bir sebep bulmaya çalışırım. Akla uygun olması gerekliliğine inanırım. Kalemle silmek yerine bir başka insanı sebep eder ve diğerinin hayatına son veririm. Her şeyin bir düzen içinde olması ve sebeblerin karşılığında sonuçlar doğmasını isteyebilirim.

Kara kalemimle sebep ve sonuçların düzen içerisinde. Akla uygun olmasını sağlayabilirim. Bensiz hareket edemeyen ülkemde birisi neden böyle yapıyorsun diye soru sorsa, ona bunların açıklamasını nasıl anlatacağımı düşünürüm ?

İrade vermediğim ülkemin insanlarını cezalandırdığım zaman adil biri olduğumu söylüyebilirmiyim ?

İradeleri olmadığı halde suçlarını kalemle çizdiğim halde suçlu sizsiniz diyebilirmiyim ?

Bence hayır, ben ülkemi çizerim, eksiksiz bir kara kalem çalışması yapar, bir ülke meydana getiririm. Ülkemin sürecini tamamlaması için çizdiğim insanlara irade ve akıl veririm, onlara bilmediklerini öğretirim ve karşılığında sizce ne isterim ?









........