0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
942
Okunma
“ Ah “ dedi kadın, yine akşam oldu. Evliliğinin ilk günlerini anımsadı. Bahçesinde tahta kapısı olan, köydeki o küçük ve huzurlu evi…
Artık zaman ve anılar uzaktı. Ev her şeyin aksine istenildiğinde hep yakındı. Oldukça yüksek bir katta yer alan dairenin penceresinden uzun uzadıya şehri seyretti. Sisli bir hava, ışıl ışıl parıldayan şehir ışıkları sanki yaşadıkları ev hayatının bipolar bozukluk hali gibiydi.
Çantasını aldı ve çelik kapıdan bir hışımla çıktı.
