4
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
970
Okunma
1989 Ocak ayının dokuz’u evimizin kapısı çalındı ve gelen AMİR imdi.
Elinde iş başı yazım ve hayırlı olsun dilekleriyle gözleri gülüyordu...
Aynı gün işe başladım ve beni Derbeder edecek ,içime atarak dert sahibi yapacak,beni sırttan vuracakların,iğrenç suratların maskelerinin bir bir düşeceği bir yere gittiğimi nerden bilecektim..?
Yıllar yılları kovalıyorken ,gelen gideni aratıyor iken hep sabır hep sabır ve AMİR ime sözüm olduğundan ,ağzımla kuş tutmaya çalışsam da nafile...
Çünkü insan satmayı bilmiyordum.Arkadan konuşmayı bilmiyordum...
Başkasının derdini kendi derdim edinmişdim.Haksızlıklar karşısında susmamayı destur edinmişdim...
Dün tam 27. yılımı doldurdum ve huzur doluydum sabah...Öğleden sonra AMİR im çıka geldi odama...
Çay dahi içmeyeceğini söyleyince bir gariplik olduğunu hissettim ...
Ve ayağa kalkarak tayini çıktığını söylüyordu yine...Tam 28.yıla girmiştik beraber.
Ne de kolay söyledi GİDECEĞİNİ... Ben yine Derbeder ,ben yine dert dolmuştum gözlerim gibi...
Sen bize hakkını helal et AMİR im... Bizim sende hakkımız varsa da helali hoş olsun...
İşin rast gelsin,gittiğin gibi gelesin...Allah yar ve yardımcın olsun...
DERBEDER
10.01.2017
Ha AMİR im kimdi biliyor musunuz ?
Kargaların arasında ben gibi tek uçan KARTAL DI..!