Biliyorum büyük hatalar yaptım, telafisi zor hatta imkansız.
Sevdiğim kadar sevilmeyi istediğim bir hayatın muammasında kayboldum,
Umursanmadım, görmezden gelirdim, yaşamıyor sanki hiç var olmamış gibi ötelere itildim.
Arzumun, amacımın sevilmek olduğunu anlatamadım,anlatmaya çalıştıkça düştüm, düştükçe herkese bilendim, bilendikçe sivrildim,
Olmadık kusurlar, hataların önünde sürüklendim, bunu kim, neden niçin diye sorulmadan yargılayıp astıkları dillerinde kıvrandım.
İçinden biri çıkıpta o dar ağacında kurtarıp iplerimi kesmedi,dışlanıp ötekileştirdikleri kişiliğimden her defasında ödün vermem beklendi ...


Evet, evet ben buyum kalıplara koymaya çalıştıkları, biçilen hayatı yaşamaya zorlanan neyin tavizi bekleniyor , olduğum gibi sevmek kabul etmek yerine başka bir karaktere bürünmem isteniyor. ..



Doğru çok ,çok hatalar yaptım, sebebi sonuçları araştırılmadan empati etmeden yargılandığım, tek başına bir direnişin ortasında mücadele ederken "sen neler yaşıyorsun " yada "yanındayım "diyenlerin olmadığı bu hayatta iyi, kötü her neyse yaptığım, Kendi yüreğinden çıkarıp atanlar aynalara bakmayı mı unuttu?


Çok iyi dinleyicisin diyenler "heyyy size sesleniyorum neredesiniz benimde anlaşılmaya ihtiyacım var " evet bu öz eleştiri benim kalbimin aklımın baştan sona elimden alınan hayatın hatası ,sevabı günahı. ..

Bedel aranıyorsa şayet bağıra bağıra öyle bir bedel gösteririm ki yargılayan kim varsa yüreği ile aklı yer değiştirir. ..



[AYŞEGÜL KAHRAMAN ]