32 yıl ülkemin değişik bölgelerinde köylerde, kasabalarda, yurt dışında görev yaptığım sürece, okullar boyadım, badana yaptım, wc, depo ve kömürlük tamir ettim, temizledim.
Sınıf süpürdüm, tezek sobası yaktım, çatı aktardım, musluk tamir ettim, kapı, pencere, dolap, sıra ve kara tahta yaptım, tamir etim ve boyadım. Ağaç diktim okul bahçelerine.
Bu işleri öğretmenliğin bir parçası bildim, severek ve isteyerek yaptım büyük bir keyifle, meslek heyecanı ile..

Kaç öğrencimin burnunu sildim, düğmesini ilikledim, tırnakların kestim, göz çapaklarını temizledim, mont fermuarını kapadım, ayakkabılarının çamurunu temizledim, üşüyen ellerini ısıttım avuçlarımda..

Öğrencilerime doktorluk yaptım, okuluma hademelik de müdürlük de yaptım
Gün geldi öğrencilerime anne oldum, baba oldum, en çok da onlarla sırdaş oldum, arkadaş oldum.
Dünyanın en güzel çiçekleri olan öğrencilerim çok sevdim.

Köyün muhtarı oldum, imamı oldum, köylüye danışmanı oldum,
Gün geldi köyün sağlıkçısı oldum, tarımcısı, çiftçisi,
düğünlerinde halay başı, ölümlerinde acı paylaşıcı oldum.

Ben bir köy öğretmeniyim,
bunları yaptığım için de çok ama çok mutluyum, gururluyum.
Yeniden gelsem dünyaya, yine aynı heyecan ve şevkle çalışan köy öğretmeni olmak isterim.

Öğretmen okullarında bizleri bu idealler ve bu heyecanla yetiştiren tüm öğretmenlerimi saygıyla, özlemle anıyor, ellerinden öpüyorum.

Öğretmenlerimin, okuldaşlarımın, meslektaşlarımın ve ülkemin tüm öğretmenlerinin
Öğretmenler Günü Kutluyorum.


*muzaffer yıldırım