Öyle şiirler vardır ki okuduğunuzda kendinizden geçersiniz. Şiirin doğasında hayaller vardır. Şiirler, ulaşılmayan mutluluk ülkesinde kurtarıcı dörtlüklerle size sevgiyi-aşkı getirirler, onun gücü ile sevdiğinizi hatırlarsınız…

Şiirler, yönetmenlerin, yazarların ve şarkıcıların ilham kaynağıdır… Doğa , şiirin sevgilisidir; onunla beslenir, onunla güzelleşir…
Sonra hayat bize ne veriyor? Onu düşünelim. Hayat, bir şiirden ibaret değil mi? Bence ta kendisi… Günlük hayatımızda; ayrılığı- kavuşmayı, mutluluğu- hüznü şiirlerde yaşayabiliriz. Bakın şu cafe de oturan yeşil gözlü güzel kadına okuduğu şiirin etkisinde, muazzam yeşil gözlerinde yeşil damlalar akmaya başladı.

Sonra o rıhtımda sevgilisi tarafında terkidilen mahçup delikanlıya bakın. Nasıl da ağlıyor? Üçüncü Şansın Şiiri ( Atilla İlhan ) kulaklarının derinliklerinde hissediyor…
Şiirler göz yaşları gibi birer inci tanesi, birer inanç, koca bir hüsran, yüzünün genişliği kadar mutluluktur. İçimiz deki insani duyguları yumuşatıp yüzümüze yansıtırlar.

Niyazi Koluş