Biçerdöverlerin olmadığı köylerde buğdaylar biçilir ve göz kararı öbek öbek yığılır. Ertesi günü kadınlar sabah ezanı kalkar, bu öbekleri deste yapıp bağlarlar. Buğday destesi çok zordur. Biçilen buğday sapı kuruduğu zaman hem bağlaması zor olur, hem de köylü kadınların elleri bağlarken çok acır. Bunu bildikleri için köylüler mutlaka bu işi, çok sıcağa kalmadan bitirirler. Deste bağlandıktan sonra, alt tabana desteler geniş bir çember olacak şekilde sıralanır. Çember gittikçe daralır ve yığın yapma işi tamamlanır. Destelerin düşmemesi için de yığının orta yerine uzunca bir çomak saplanır.
Karadeniz’in dağ köylerinden birinde Ahmet Dayı, karısının sabahın erken saatlerinde bağladığı desteleri akşam üzeri yığın yapar. Destelerin rüzgarda sallanıp düşmemesi için çomak gerekmektedir. Baltasını alır ve yakındaki ormana dalar. Hemen az ötede sıkça bir çalılık vardır. Tam gürgen ağacının dalına uzanırken, siyah bir ayı sırtına pençesiyle vurur ve baltasını düşürür. Canı yanan Ahmet Dayı, baltayı kaptığı gibi ayıya saldırır. Bu defa ayı çok sinirlenir. Art arda pençelerini savurur ve Ahmet Dayıyı bayıltır. Çünkü Ahmet Dayı, ayının yaşam alanına girmiştir ve çalıların arkasına gizlenen yavruları rahatsız etmiştir.
Ayı, Ahmet Dayının kocaman gövdesini çekerek boş bir alana taşır. Etrafını çevreden bulduğu taşlarla çevirir. Çevirme işi bittikten sonra başından ayrılmaz. Artık hava iyice kararmıştır. Merak eden eşi ve çocukları, yanlarına köylüleri de alarak tarlanın olduğu yere giderler. Avazları çıktığı kadar seslenirler. İçlerinden biri ormana bakmayı teklif eder. Daha birkaç adım gitmeden yerde yatan Ahmet Dayı ve ayıyı görürler. Ahmet Dayının öldüğünü zanneden köylülerden biri, korkuyla tüfeğini doğrultarak tek atışta ayıyı öldürür. Yakındaki ağaç dallarından sal yapan köylüler hep birlikte Ahmet Dayıyı köye taşırlar. O günün şartlarında köyde taşıt olmadığı için traktörle şehre zar zor götürürler.
Ahmet Dayı üç ay yoğun bakımda kaldıktan sonra sağlığına kavuşur. Ayının ilk darbesiyle bayılması onun hayatını kurtarmıştır. Ayı, diğer hayvanların yanaşmaması için avının etrafını taşlarla çevirmiş ve kendince avını korumaya almıştır. Bu olaydan sonra zaman zaman kendisine sataşan dostlarına Ahmet Dayı hep şöyle dermiş:

__ Fazla elleşmeyin bana yeğenler! Kocaman boz ayının darbesiyle ölmemiş adamım ben. Şu Allah’ın işine bakın da biraz ders alın.Sözün kısası bana fazla dokunmayın!...


Yazan:MEHPARE GÖKÇE