insanları sevgisizlik kirletiyor. Açsa ruhunu, gökyüzüne bıraksa gülüşlerini,gökyüzü sarılsa gülüşlere...
Bir ülke yitiriyorsun!
sen gülüşlerini nefretinle kirletiyorsun...

Bir müzikte aşktan çok savaşta buluyorsak kendimizi,
bir kitap gazete okuyup bir insan doyurup bir çocuk okutup insan olamıyorsun şahıs!
henüz yaşayan ahlaklı görmedim hepsi öldü
kitap okumayanlar çok uzun yıllar yaşıyorlar meselâ
tüm içi fesatlar kötüler ölmüyor
ve büyüyor dünya bitiyor insanlık!


ben doydum şahıs! biz doyduk!
sapıklıklarınıza, haksızlıklarınıza, kötülüklerinize, ucube beyninize doyduk biz
lanet olsun ki toplum düzenini ve ahlâk normlarını belirleyen birer birey oluyorlar.
Ucuz siyasetler ucuz politikalar saatlerce tartışılan din abidesi tanrı olduğunu ilan edenler
Bu ülkede süt kokan çocuk ölümlerine bile ırk biçtiniz.Uğruna birbirinizi öldürdünüz, kimine şehit dediniz avuttunuz
kimine terörist dediniz nemalandınız.Allah Allah diye diye insan yaktınız kafa kestiniz! Ne vatan ne din ne hürriyet ne de namus diye övünerek gezindiğiniz kişiliğiniz,
bir çocuğun kıyıya vurmuş cesedi sizin insanlığınızın öldüğü yerdi
ufacık bebeklere öz babası tarafından tecavüz edilirken
çocuk istismarlarını savunurken
insanlığın öldüğü yerde esir kaldık.

Hani kendimiz olamamamızlamı alakalı diyorım !
kimse kimseye haydi kalk kendin ol demiyor
insanlar seni kendi beklentilerinde kalıba sokup uzak bir kimlik veriyorlar
Belki yaşadığımız bu hayat yeterince bizim olmadığımız içindir bu cümleler, şiir yazı ve felsefe...
yoksa insan kendi olduğu bir coğrafyada neyi yazar resmeder ve besteler..
herkesi herşeyi yerine koyduk velhasıl; insanlığın yerini tutturamadık.
yine yeniden yarın sabahta öleceksiniz kendiniz olamadan
kendi gibi olanlarda geldi geçti bu diyardan. Mustafa Kemal’lerin Neşet’lerin Hasret Gültekin’lerin ve niceleri..
Ne güzeldiniz siz ama her halinizle..siz olmuşluğunuzla ve olamamışlığınızla...

Başka yerlerde ise çocukların küçük kurşunlarla vurulacağına inanan çocuklar,
bir yerlerde acından ölen siyahi çocuklar.
Ne vatanınız umrumda ne devletci hürrüyet aşkınız!
bana çiceklerin koynunda uyuyan çocuk gösterin.
kimse kimsenin ahlak normlarında büyümesin, sen benim okuduğum kitaplarda bir ölüsün ahlâk abidesi şahıs!
ve ben biliyorum, tüm bayrakları gökkuşağı yutacak
O gün ölmek sahiden yasak olacak ...