Yıllar boyu neden bir insanın ’öfkesi’ tükenmez ve haksızken etrafına zarar verir,
Her sözü ’hançer’ gibi saplanır yüreklere, acıma insaf yok ezer durur herkesi,
Nedense insanların doğrusu kendisinin yanlışı oluyor egolarını tatmin ediyorlar
önüne geleni kırar bıçak yarası gibi yara açar yüreklerde canlarını yakar,
’Yüce Rabbim’ yokmudur böyle birine vereceğin ders islah eyle artık asi kulunu,
Bende kalmadı artık ne güç ne de sabır ona olan öfkeme hakim olamıyorum ne etsemde,
Sus diyorum yine kendi kendime sevdiklerin üzülmesin benide üzmesinler durduk yerde,
Hayat ne garip maddiyat güç demek dildir bir anda uçup gider elinden hiç birşeyin kalmaz,
Kalakalırsın ortada beş parasız ama maneviyat gücüde insanlığınla allaha inancınla kazanılır,
Nerden geldik nereye gidicez unutulmamalı yalan dünyada amel ugruna ne canlar insanlar kaybederiz
mutsuz ve acı içinde bi şekil yürümeye çalışsada hep eksiktir bir yanları insanların huzur sevgi olmayınca,
Unutulmamalıki doğum varsa ölümde var dünyada hepimizin giyceği 3 metre kefen gireceği kara topraktır,
İnsanın içinde ’ALLAH’ korkusu olmalıki sevsin saysın sahip çıksın sevdik

sahraa/AYŞEN DAŞKIN
/25/10/2016