Eski bir söz vardır: " Dil ağrıyan çürük dişe değer."

Can yanmışsa, ağrıyla birlikte tabi ki seste yükselir.

Amerika’da bir dokuma fabrikasında 130 Kadın işçiler yanarak öldü. Yine bir kadın, uzun çabalar sonunda o günü," Dünya Kadın ve Emekçiler Günü, " adıyla her yıl 8 mart da kutlanır oldu. İyi güzel. Kutlansın tabi...İşçiye, emekçiye saygı gösterilsin, hakları verilsin. Özellikle kadın işçiler köle değildir. 30 günlük ekmeklerini kazanma uğruna, hem evlerinde hem de işlerinde zaman ve emekleriyle kazanma çabasındalar...
Ama...
Ben yine bu kutlamaya da karşıyım!

Neden?

Çünkü; ülkemizde geçtiğimiz yıllarda (2014) Soma’da bilinen 300, bilinmeyen kimbilir ne kadar? maden işçisi, toprağın yüzlerce metre altında cayır cayır yanarak can verdiler. Yüzlerce aile perişan oldu, mağdur kaldı. Ölen o erkek işçilerin anısına kimse bir ad vermedi. Kutlama yapılmadı.Kısa bir anma ile geçiştirildi...

Şimdi DÜNYA KIZ ÇOCUKLARI GÜNÜ ilan edildi. İyi güzel de Neden?

Ben buna da karşıyım..!

Dünyada ve yurdumuzda sırf kadın ve kız çocukları mı, tecavüz edilip, zulüm görüp, sırf kız çocukları mı ölüyor? Erkek çocukları hiç mi şiddete, tecavüze maruz kalıp öldürülmüyor?
Kişisel düşüncem şudur: Bu resmen ayrımcılıktır.
Nedenine, niçinine gelince kısaca örnekleyeceğim:

Ensar Vakfında bir öğretmen hem de yıllarca tam 45 erkek çocuğa, Bursa İmam Hatipte yatılı okuyan küçük çocuklara bir öğretmen, sürekli tecavüz edip porno çekim yaptı, kimse," Dunya Erkek Çocukları Günü" diye adlandırıp kutlama yapmadı.
Ve hşçkimsenin aklına gelmeyen hapishaneler...
Küçük yaşta herhangi bir şekilde suç işleyip çocuk hapishanesine "Islah," olmak için yatan o çocuk suçluların hapishanede başına gelenleri kim, ne kadarını biliyor? Erkek çocuklarına diğer mahkumlarca yapılan tecavüzleri yazımın sonundaki linki açıp okursanız sevinirim...
Sokaklardaki dilenen erkek çocuklarının durumları içler acısı...
Karda kışta bir köşede simit, sakız, mendil, vb satışlar yapmaya çalışan çocuk işçileri gördükçe üzülmüyor muyuz? Sokaklardaki tehlikelere karşı kendilerini savunacak hiçbir silahları olmadan hem de...
Gelelim diğer acıtan sosyal yaramıza : Ülkemizde her gün erlerimiz ölüyor, hem de 40 yıldır... Daha da fazla...

Kimse o günü, DÜNYA ŞEHİTLER GÜNÜ ilan etmiyor.
Aklıma düşen başka bir soruyla üşüyor ruhum...
Evlatlarını kaybeden ağlayan sadece anneler midir?
Babalar hiç mi üzülmezler? Hiç mi bağırları yanmaz?

Bu konuda daha çok örnekler sayabilirim.

Dünya Kız Çocukları Gününün, kutlanılmasına bu nedenle karşıyım? Bilmenizi istedim.
Çünkü;
Erkekler de ağlar.
Erkekler de acı çeker.
Erkekler de mağdur olur.
Erkekler de tecavüze uğrar...
Erkekler de öldürülür.

Erkeklerin de haklarının olabileceğinin acaba kaç kişi fark ediyor?

Bilin istedim.

Emine Pişiren

Erkek Çocuklarına Tecavüz Haberleri: www.iha.com.tr/etiket-erkek-cocuguna-tecavuz/