21.kasım.2005..internete merhaba...diyerek başlayan günler beni taa buralara
kadar getiren...
Yılların verdiği yorucu bir çalışma sonrası evde geçen günler...bir dönem
tvkolik oldum istemeden...
Kitaplarım ve hayatım...yazmaya başladığım anılarım... o gürültülü beni
yıllardır yoran ve nefes almakta zorlandığım o büyük şehir ve mudanya ya
kaçışım.aradığım huzur ve kendimle kalmaktı istediğim...hayatım bir
gökkuşağı misali renkli...çoğu kerede kopkoyu geceydi...anılar hatırlandıkca
acıtıyordu yüreğimi...
Sohbet odalarıyla başladım...birçok genç tanıdım..belki istemeden bıraktığım işim,bir msn cafeydi yapmak istediğim...başardım da..çocuklarıma birçok arkadaş edindirdim..tabii herşey görüldüğü kadar güzel değildi..duyguların yok
olduğu bir gençlik..aşk ilişki olmuş...sevgiyi bilmeyen bir toplumda
sevgisiz amaçsız..sanala sığınmış çaresiz insanlar gördüm...iyi bir
çalışmaydı..sanalı tanımaya başlamıştım...veriler o kadar çok ki ve çıkan
sonuçlar..bir anne olarak kendimi kutladım sevgiyle yoğurduğum çocuklarım
için...geçmişte de gözlemlemiştim gençlerimizi, sağlıksız umarsız sorumsuz ve
herşeyden önemlisi sevgisiz bır toplum yetiştiğini..ama sanal çok farklıydı,
gerçek yoktu burada...saklanıyordu herkes ekran arkasına..dostluk ve sevgi
kelimelerinin, içine sindirememiş özüne indirememiş kişilerde ukalaca
başkalarını eleştirmek adına kullanıldığını gördüm..çaresiz yaşamından
sanala sığınanların aşkı ayaklar altında ezişini gördüm...iyi niyetin
yaklaşımın nasıl adlandırılıp insanların düşürülüşünü gördüm...sözün eri
olmayan, yalanlarıyla yaşamayı kendine hayat felsefesi edinmiş kendini bile
kandıran insanları gördüm..amacın dostluk değil arkasında saklanan farklı
istekler olduğunu gördüm...her şeyden önce yalnız insanların toplandığı bir
yer olduğunu gördüm..sakın demeyin bana, herkes böyle değil elbet..tertemiz
yürekler dostluğa değer veren dostlar da gördüm...elele verildiğinde
kenetlenen..acıyı, mutluluğu paylaşan seni savunan haklılığına inanan
yüreklerde gördüm...kimbilir daha ne kadar yanılacak ne kadar doğru
tesbitlerim olacak bilmiyorum ama benim sayfalarım sanal la uzun olacak...

Paylaş:

1 Beğeni

(c) Bu yazının her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazının izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Yazarın Önceki Yazısı Yazarın Sonraki Yazısı

Yazıyı Değerlendirin

Hayatım roman Yazısına Yorum Yap

Okuduğunuz Hayatım roman yazı ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

HAYATIM ROMAN yazısına yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

Celil ÇINKIR, @celilcinkir

5.5.2025 23:53:05

Eselena’nın “Hayatım Roman” başlıklı bu içten anlatısı, aslında bir dönemin bireysel tarihi… İnternetin hayatımıza ilk girdiği yıllardan, dijital dünyanın hem ışıklı hem karanlık yüzlerine uzanan bu metin; yalnızca bir kadının iç döküşü değil, aynı zamanda bir annelik, bir gözlemcilik ve bir arayışın güncesi…

"Hayatım bir gökkuşağı misali renkli... çoğu kerede kopkoyu geceydi..." cümlesi, edebi bir romanın açılış satırlarında yer alabilecek kadar güçlü. Anılarla acıyan bir yürek, yalnızlığa ve gürültüye karşı verdiği sessiz ama kararlı bir savaşla Mudanya’ya sığınırken, kendini yeniden kuruyor.

Yazar burada sadece kendi iç dünyasını değil; aynı zamanda dijital çağın baş döndüren yalnızlığını da kayıt altına alıyor. Sanal dostlukların içindeki gerçek sevgiyi, yanılsamaları, sahicilikle iç içe geçmiş yalanları çözümleyerek bir internet antropoloğu gibi davranıyor adeta.

Duyarlılığıyla öne çıkıyor:

> “...Sözün eri olmayan, yalanlarıyla yaşamayı kendine hayat felsefesi edinmiş, kendini bile kandıran insanları gördüm.”

Bu satırlar, bir çağ eleştirisi kadar, bir anne yüreğinin evrensel sitemini de taşıyor. Ama bütün bu gerçekçilik içinde umut da var:

> “...Tertemiz yürekler dostluğa değer veren dostlar da gördüm…”

Halide Edib Adıvar der ki:

> "Bir kadın, yalnız kalmakla değil; kendisi olmaktan vazgeçtiğinde yenilir."
Eselena ise kalemiyle, gözlemiyle, sevgisiyle kendi kalmayı başarmış bir kadın.

Son olarak, onun bu içten yolculuğuna şöyle bir dua ekleyelim:
“Allah ömrüne huzur, kalemine bereket, yüreğine daima umut ve neşe versin. Sağlık, sıhhat ve afiyetle nice anılar biriktirmeni nasip etsin. Amin.”

barış beyazadam, @barisbeyazadam

22.6.2008 03:38:38

ustam çoktandır bukadar güzel bir yaz okuduğum olmamıştı
pazen güzel bir yazı okumak için her bulduğum dergiyi büyük bir titizle okurum ama malese hiç dek gelmemiştim oysa bugün sanki üstümde bir rahatlık hiseder oldum aradığımı buldum diye
ustam yüreğinesağlık yazın için çook teşekur ederim

eselena, @eselena

23.6.2006 08:37:30

Merhaba sılacım, güzel düşüncelerin için teşekkürler ediyorum.. sevgim seninle olsun..
SELEN

---SILa---, @---sila---

23.6.2006 01:05:27

Gerçekten çok güzel bir yazı..hem duygulu hem mantıklı..gözlemlerinizden yola çıkarak,bir çok çıkarım elde edip,hatta görünmeyenin arkakasındaki özleri görmeyi başarıp gerçekleri gün ışığına çıkararak hem duygulu hem de mantıklı bir yazıyla sunmuşsunuz bizlere..tebrikeler..başarılar diliyorum..sevgi ve saygılarımla....---SILa---