- 1323 Okunma
- 6 Yorum
- 2 Beğeni
KADER- KISMET (İNTİKAM ZAMANI /2)
![KADER- KISMET (İNTİKAM ZAMANI /2)](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/resimli_yazi/buyuk/157890.jpg)
O gün ondan ayrıldıktan sonra okumak istediğim kitapları açıyor fakat bir türlü kendimi toparlayamıyordum.Onunla geçirdiğim zaman dilimi sanki sinema şeridi gibi belleğimde dönüp duruyordu.
O benimle konuşurken ben hem onu dinliyor, hem de onun yüzünü hafızama kaydediyordum. Bal sarısına yakın gözleri vardı. Bazen kısılıyor, bazen de büyüyordu gözleri. Saçları ise uzun sayılırdı. Omuz hizasında ve düzdü. Yanakları pembeydi. Dudaklarının kıvrımları oya gibi işlenmişti. Yaradan onu özene bezene yaratmıştı. Hayatımda o günkü kadar karşı cinsten birine hiç ilgi göstermemiştim. Heyecanın yanında, ilk kez bir kadını arzuluyordum. O duygular bana çok yabancıydı. Kimseye cinsel bir istek duymamam, kendimden kuşkulanmama bile neden oluyordu.
Kendimi o kadar çok kaptırmıştım ki onun bana kaç defa seslendiğini bile bilmiyordum.
“ Efendim. Bana bir şey mi söylediniz?”
“Evet, birkaç kez seslendim ama sesimi duyuramadım size. Pardon isminizi bile bilmiyorum ama siz beni esir aldınız. Gitmek istiyorum artık! “
“Çok özür dilerim. İsmim İsmet. Sizin isminiz? “
“ Pelin. Çok vakit kaybettim. Bir sürü işim vardı. Sayenizde hepsi kaldı. Umarım bir daha karşılaşmayız. Ya da böyle karşılaşıp da canım yanmaz.”
“Haklısınız. Ben sakarın tekiyim. İyi olduğunuza emin misiniz? Biraz daha dinlenseydiniz iyi olurdu aslında. “
“ Ben iyiyim ve gidiyorum artık. Neyse her şey için teşekkür edeyim yine de. Hatanızı en azından telafi ettiniz. Bazıları yaraladıkları insanları yolda ölüme terk ediyorlar. Size iyi günler diliyorum. “
“iyi günler Pelin Hanım. Benim yüzümden canınız çok yandı. Sizi evinize taksiyle ben bırakayım. Beni kırmayın lütfen. “
“ Yok, istemiyorum İsmet Bey. Kendim giderim. “
“ Lütfen beni kırmayın. Hatamı telafi edeyim. “
“ Hata mata yok kardeşim. Zamk gibi yapıştınız. Rahat bırakın beni yahu. Kibarlığımı bozmayayım dedim ama iyice abarttınız. Bunalttınız beni.”
“ Affedin beni. Peki, iyi günler size. Görüşmek dileğiyle. “
“ Allah korusun. Benden uzak durun. “
Topuklarının üzerine sertçe basarak yürüdü gitti. Arkasından umutsuzca baktım kaldım. Hayatımda ilk kez biri için kalbim çarpmış fakat beceriksizliğim sayesinde her şeyi alt üst etmiştim. Çok bunalttığım doğru olabilirdi. Hiç tanımadığı bir erkek tarafından ilgi görmesi onu korkutmuş olabilirdi. Pelin ‘ in arkasından gidişini izledim.Kovalamaca bitmişti. En azından şimdilik. Daha idmanlı ve akıllıca hareket etmeliydim. Uzaklaşınca aklım başıma geldi. Koskoca şehirde sadece ismini bildiğim bir kadını nasıl bulabilecektim. Kader- kısmete kalmıştı.
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/185167.gif)
Bakalım ne olacak, kahramanımızın başına neler gelecek, çarpıştığı kadınla buluşacaklar mı? Zaman gösterecek. Biraz da şöyle düşünmeye başladım.Kahramanımız zayıf karakterli olsa gerek. Yani şıpsevdi gibi bir şey. Yolda çarpıştığı kadına hemen aşık olması tuhafıma gitti de. Özür dileyip gitseydi sonraki zamanlarda tekrar uzaktan da karşılaşsaydı ve de " herhalde bu kadına( kıza) aşık olmaya başladım deseydi, işte o zaman baş karaktere hak verecektim ama yine de Nermin Hanım'ın bir bildiği vardır diye düşünmekteyim.
Selamlar. Yazıyı takipteyim.