Yaşamımız tam bir arabesk.Arabesk yaşıyoruz.Doğru yerine yanlışı seçiyoruz.Hakikisi varken sahtesiyle uğraşıp duruyoruz... Gerçek değerler yerine gündelik ve geçici değerler oluşturuyoruz kendimize.

Kadir kıymet bilmiyoruz.

Yanlış ta olsa, çoğunluk neredeyse oraya koşuyoruz.Çaresizlik ve yılgınlığın notaya dökülmüş halini avuçlarımız şişene dek alkışlıyoruz. Bin bir emekle yaratılmış sanat ürünlerinin yüzüne bile bakmıyoruz.

Acıdan ve mutsuzluktan demleniyoruz. Yaşamın tam merkezine koyuyoruz onları. Yüreğimiz kahır dolu yaşayıp gidiyoruz. Bunca acılı, acısız arabeskin içinde hüzün nedir bilmiyoruz.

Acıyı acıyla büyütüyoruz. Yoksulluğu ve çaresizliği bir yorgan gibi örtüyoruz üstümüze. Çaresizlik ve umutsuzluk kuşatıyor dört yanımızı.Bir yol arıyoruz aydınlığa çıkan, karanlıkta bir türlü bulamıyoruz.

Hayatın gerçeğini yaşamak gibi bir derdimiz kalmadı. Sanal bir alemde çırpnıp duruyoruz.Arabesk yaşıyoruz...