"Ağlayın su yükselsin
Belki kurtulur gemi
Anne seccaden gelsin
Bize dua et emi"
N.F.K.

Sonbahar gibi gözlerin....
Taş atsan sanki gökyüzüne, boşaltacak bütün bulutlar yükünü. Ve evlerin camı buğulanmış, ince bir hüzün gibi süzülüyor damlalar. Bir kadın pencerenin önünde, bekliyor yorgun bakışlarla dönmeyeni. Ağlayan onun gözleri mi yoksa camdan süzülen damlacıklar mı bilemiyorum. Beklediği ben olsaydım, çalardım kapısını ansızın diyorum içimden. Belki belki, bahar gelirdi o zaman pencereye. İçim ürperiyor, daha sıkı sarılıyorum paltoma. Yağmur diyorum içimden, baharda güzel. Arkasından güneş açınca güzel. Gökkuşağının başladığı yere doğru koşmak, alıp bütün altınları harcamak hovardaca. Ve bahar kokulu bir bahçenin içinde uyanmak, hiç koklanmamış bir güle uzanmak korkarak. Bahar güzel diyorum içimden. Kaç yaşında olursa olsun dünya, hala güzel bahar...

Sonra birden ağır bir egzos dumanı aklımı başıma getirdi. Yine kaçırdım 59 numarayı iyi mi. Sitemkar bir bakış attım sonbahar gözlerine... Ah be güzelim ağlanır mı bu sabah, işe gitmem lazım. Buğulu gözlerin sana, aklım bana lazım. Sonbahar diyorum yaramıyor bana. Romatizmalarımı azdırıyor kalbimin. İnce bir sızı ta içten derinlerden. Asıl beni bu havalar mahvetti, böyle havalarda yaşlandım birden, böyle havalarda tutuldum sonbahar gözlerine. Böyle havalarda yaktı sigaramın dumanı gözümü. Ve böyle havalarda isterdim beklediğin olmayı bencilce.

İşte geldi sonunda 59 numara, kurtuldum sonunda gözlerinden. Tüm dünyayı ıslatmak mıydı niyeti... Yoksa boğmak mı dünyayı.... Birden muavinin sesiyle irkildim..
- Arkaya doğru ilerleyelim, mızmızlanmayın yaşlılar arkada boş yerler var...