ANNEMİN TERLİĞİ
Yine değişik bir yazıyla karşınıza çıkıyorum okurlarım. Bu sefer yazımızın adı “Annemin Terliği”. Herkes küçük yaşlardayken annesinin 36-37 numara terliğinin tadına bakmıştır. İşte bu tadı konu alan bir yazı bu yazımızda.
Canımızdan öte tuttuğumuz anamız… Bize varını yoğunu feda eden, tenimizi güneş yakmasın diye uğraşan, rüzgar bizi üşütmesin diye bizi sımsıkı saran canlarımız,analarımız. Annelik ne güzel şey iyiki annem var.
Anne … Peki bu anne nedir? Anne senin 9 ay cefanı sürüp sonunda sefaya eren, seni en ufak sivrisinekten bile koruyan, senin hayat güvencen olan, seni büyüten, koruyan, kollayan ve daha vasıfları saymakla bitmeyecek olan şeydir. Tabi ki bunları yaparken bizim doğmadan önce çektirdiğimiz cefanın kat ve kat fazlasını da çektirdiğimiz kişidir. İşte şimdi de yazımızın konusuna gelelim. O kadar şey çektirirsek tabi ki karşımızda bulunan annemiz dediğimiz kişi de sabır taşı değil. Bazen bize patlayıp terliğini gösterebilir. İşte belki de ilk defa 36-37 sayısını o zaman öğreniriz. Ufak bir latifeyle başlamak istedim konuma mazur görün.
Yediğimiz o terlikler… Ah annemin terliği… Bunu şuanda demek isteyip de diyemeyen kim bilir kaç çocuk var.Peki ya siz annenizin terliğinin kıymetini biliyor musunuz? Yoksa ona karşı gelip asilik yapıp mı yaşadınız hep? Terliğin tadına hiç bakmadınız mı?
Peygamber Efendimiz Hz.Muhammed (s.a.v) bir hadisi şeriflerinde şöyle buyurmuştur :
“ Cennet annelerin ayaklarının altındadır.” Ne güzel buyurmuş Ya Resullallah…
O terliğin tadı… Belki de onlar sayesinde cenneti kazanacağız. Annelerimize asilik yapıp, dik başlılık ederek değil, o terliklerin bıraktığı tatlarla gireceğiz belki de.
Hz.Allah (c.c) bir ayeti kerimesinde şöyle buyurmuştur:
“ Anne babalarınıza öf bile demeyiniz.” Ne güzel buyurmuş Ya Rabbim…
Ne demek bu söz? Anne babalarınıza öf bile demeyin diyor Hz.Allah… Biz asilik yapamıyoruz. Bazı haddini bilmezler gibi terliği biz vuramıyoruz. O kadın seni o yaşa getirecek terliği sen vuracaksın. Olur mu bu hiç be hadsiz?
Yazımın sonuna gelirken haddim olmadan bir nasihatte bulunmak istiyorum. Annelerinize terlik vuran değil onlardan terlik yiyen olun. Zira bir gün anneniz giderse hem o terliğin tadını hem de pişmanlığınızı tatmamış ve unutmamış olursunuz vesselam…