Aşka küsmüş bir kadınla aşkı barıştıramazsınız.Çünkü kadın küserse her hücresiyle küser,kalbiyle,beyniyle...Bir kadını aşka küstürdünüz mü,çıkardığınız yangının alevlerinde bırakırcasına yakarsınız canını.Kadınları anlamak zor derler.Fakat aşka küsmüş bir kadını kilometrelerce öteden bulup çıkarabilirsiniz.Sen beni kilometrelerce öteden yanmak üzereyken çıkardın sevgilim.Tuttun ellerimden oturttun soluna.Kimsenin konuşmadığı gibi konuştun benimle.Kimsenin dinlemediği gibi dinledin.Sen konuştukça yalnızlığın hınzır uğultusunu duyamaz oldum.Sen beni dinledikçe,bir şans daha verdim kendime.Eziyet ettiğim bana son kez bir iyilik yaptım.Sırf sen dinledin diye.Sen beni anladıkça doğruldu bedenim yarı yarıya.Acılara bile hissizleşen bedenim,mutluluğu hissetti tekrar.Gülmenin gerçekten bir matah olduğunu öğrettin sen.Gülmeyi bile senden öğrenmişken kendini bana küçümseme sakın.Gülmeyi bile beceremeyen bir kızı çok büyütme gözlerinde.Sen beni sevdikçe yaralarıma aldırmadan koştum tekrar aşka.Sen bana beni öğrettin bundan ötesi yok.
Sen içimdeki kız çocuğuyla evcilik oynarken gözlerinin parıltısı aydınlattı dünyamı..Sen benim dünyamsın derken gerçeği söylediğimin farkında mıydın?
İkimizinde bataklıkta olduğunu söyledin bana.Ben öleceğimizi bile bile sana sarıldım.
Dedim ki ya ikimiz de kurtuluruz kokmuş karanlığımızdan ya da boğuluruz bataklıkta.
Ya ikimiz ya da hiç..
Seni seviyorum Dünyam,
Seni seviyorum yıldızım...