Nasıl sevdin beni? dedi. Sunulan yemeği beğenip beğenmediğimi sorar gibi rahat.
Sevmedim dedim.Sevmediğim yemeğe sevdim der gibi.
Gündüz insanıyım ben,sevmem karanlığı,karanlıkta kalmış duyguları.
Nasıl sevmezsin beni? dedi.
Çikolatasını yiyemeden yere düşüren bir çocuk edasıyla.
Sevdim dedim.
Sevmediğim karanlıkta yaşamayı öğrendiğim gibi sevdim.
Karanlığa tutulan bir mum ışığı gibi sevdim.
Çikolatasını yere düşüren çocuğun yine de çikolatadan vazgeçmeyişi gibi sevdim.
Gecenin zifiri karanlığında yakılan bir sigara gibi sevdim seni.
Niye yalan söyledin o zaman? dedi.
Yalan değildi dedim.
Hala sevmem karanlığı,karanlık duyguları.Neyse...
Artık yeter! Sorularınla boğma beni adam.
Öp dudaklarımdan,bırakma karanlığında.
İhtiyacım var sıcaklığına,sıcak tenine.
Karanlığında kaybetme beni.
Gündüzünden vazgeçmiş kadını karanlığında unutursan eğer,sığar mı adamlığa?
Karanlıkta kaybettiğim gözlerinle bak bana ve söyle sevdiğim,karanlığından korkmamam için bir şeyler söyle ruhuma...