İki kardeş yaz tatilinde sünnet olacaklardı. Geçen sene birçok arkadaşları olmuş, onlar da sıralarının gelmesini bekliyorlardı. Ancak içlerinde ufak da olsa bir sıkıntı ve korku vardı. Her ne kadar babaları azıcık cesaret verir gibi olsa da çocuklarına, yine de ara ara yürekleri tirtir titriyordu. İki sene önce altlı üstlü oturdukları evde amca çocukları da sünnet olurken, büyük amcaoğlu hatalı sünnet dolayısıyla kan kaybından az daha gidiyordu. Hastaneye zor yetiştirip kurtarmışlardı abilerini...


Babaları bu olaydan sonra çocuklarının hastanede bayıltılarak sünnet yapılmasını kafaya koymuştu, hem çocuklarını acemi sünnetçilere teslim etmeyecek, hem de korkularını yenmelerini sağlayacaktı...


Münasip bir zamanda çocuklarına konuyu anlattı uygun bir dille. Çocukları çok sevinmişti bu duruma, yani acı yoktu etten et kesilse bile. Zaman su gibi aktı, sünnet günü yaklaşıyordu ama çocukları oraya götürmek hiç de kolay olmayacaktı yine de... Önceleri bayıltılarak da olsa sünnetten korkmayan çocuklar iş ciddiye binince korkak tavuklara dönmüşlerdi. Ne yapmalıydı baba bu durumda; düşündü düşündü ve sonunda kendince bir çözüm buldu. Planını günü gelince uygulayacaktı, başka çaresi yok.


Çocuklarını kandıracaktı; yani pembe bir yalan uyduracaktı. Akşam hanımı da biraz akıl verince sünnet günü çocuklarına’’Bu gün sizi sünnet provasına götürüyorum’’ deyiverdi... Çocuklar iki kardeş hemen yediler bu yalanı saf saf.


Çocuklar anne babaları ve yakınları ile hep beraber arabalara bindiler ve sünnet provasına gidiyoruz denilerek sonunda kesimhaneye vardılar. Her şey güllük gülistanlık, doktorlar hemşireler bir güler yüzlü bir güler yüzlü ki sormayın gitsin. Bu nasıl olsa prova, bugün prova yarın öbür gün sünnet. Oooohhh daha çok var etten et kopmasına, hem ne fark eder bayıltacaklar, babam söz verdi; söz verdi mi yapar babam, aslan babam. Çocukların içlerinde en ufak bir korku endişe yok, provadan korkar mı insan?


Sünneti yapacak doktor, çaktırmadan oğlanların ikisine de narkozu vermiş ve sünneti kazasız belasız bitirmişti. Bu arada baba da içinden derin bir oh çekmişti. Abi olan büyük çocuk uyanınca narkozdan, önce gömleğini kaldırıp acı içindeki şeyine baktı, acıyordu biraz. Babası ve annesi karşısında ’’Hadi geçmiş olsun oğlum, adam oldun artık adam’’deyip çocuklarının başlarını okşuyorlardı. ’’Bunu bana yapmayacaktın baba’’ der gibi içinden anne ve babasına bir bakış fırlattı, biraz dişlerini sıktı, biraz yumruğunu, lakin faydası yoktu, sünnet olup bitmişti bile... Önceki kızgınlığı birazdan geçmiş ve erkek olmanın verdiği mutluluk ve gurur her şeyi unutturmuştu... Sonra çocuk bir an düşündü; iyi ki de babam bizi kandırmış be, iyi ki de dedi... Sünnet olan o iki çocuğu merak ettiyseniz söyleyelim; ben ve kardeşim...