- 648 Okunma
- 2 Yorum
- 1 Beğeni
TEK TESELLiM GÜLÜŞLERİM
Dermanı kalmamış
dizleriyle adama doğru yürüdü kadın
usulca oturdu yanına.sessizlik daha çok yakıyordu canını
dönüp baktı adama ’’neden?’’dedi ve devam etti
’’Herkes anilarda acilarda kaybolmak icin geliyor sanki...
gelip geçiyorlar.neden geldiklerini bilmeden
hosgeldin deyip,neden gittiklerini bilmeden ugurluyorum gecmise
Izlemekle yetiniyorum ne diyebilirim ki!
Sorgulamaya cesaretim mi yok.
Gücüm mu kalmadi,yoksa buna gercekten gerek kalmadigi icin mi?..
öylesine mi yasiyorum gercekten, amacsizca ,bir sonu bekler gibi
Sonsuzluğa ugurlanacak zamana öyle yakinim ki
belki bir adim gerisindeyim o törenin..
kabullenis var her adimimda
Farkindalikmiydi beni boylesine yoran
Hayata,insanlara dair sifreleri çözmüş olmakmiydi.
bu seviyeye getiren yasanmislik mi?
ne cok soru kaldi elimde cevaplari faili meçhul bir cinayet gibi..
Acidikca canım,yandikca sol yanım gülüyorum
Yanıyorum nerden geldiği belli olmayan bir ateste,yanip kül oluyorum
Kullerimden yeniden dogup tekrar yanıyorum bitmiyor can çekişlerim
Bunlari ört bas edebildigim tek tesellim gülüşlerim’’
25.02.2016
YORUMLAR
![melek çağlar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/187363.gif)