YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/55988.gif)
4 Şubat'ta aynı konuyu içeren; ancak dolaylı olarak anlatan bir öykü yazmıştım. Siz de o öyküyü okumuş ve yorumunuzla katılmıştınız. Uzun zamandır bakamamıştım siteye ve gördüm ki siz de aynı konuda, aynı düşünce tarzında bir deneme yazmışsınız. Yazdıklarınıza bire bir katılıyorum.
Edebiyatla ya da siyasetle ilgili kimseler sözleriyle topluma mesaj veren birer değerdir aslında; ama argo ve hakaret içeren sözcüklerle, gereksiz tartışmalarla, birbirinin düşüncelerine hoşgörüyle bakmamakla bu mesaj yazık ki olumsuz hale dönüşebilmektedir.
Konuyu kaleme aldığınız ve nazik bir dille ifade ettiğiniz için sizi kutlarım.
Saygılar...
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/163479.gif)
Toplumun her kesiminde lumpen insanlar var maalesef. Eğitim, kültür seviyesi bu noktada önem arz ediyor. Karşı tarafı kendi zihninde biçimlendirip asıp kesmeye soyunan insanlar var, empati noksanlığı iletişim kazalarında önemli etken olmaktadır. "bir önyargıyı parçalamak atomu parçalamaktan zor" ya da "insan bilmediğinin düşmanıdır" gibi söyleyişler günlük hayatta aradığı karşılığı bulmakta, bulabilmekte.
Dikkatimi çeken bir hususta; hanımlar terslik yapan insanlardan sıyrılmanın üslubunu daha iyi biliyor. Dövseydin! Derken gardını alan çok hanım görmüşümdür. Beden dili sözcüklerden çok daha fazlasını söylüyor böyle hallerde.
Yine hakaret eden insan özünde kaygılı, endişelidir. Karşı tarafın düşüncesi kendi değer yargısına dokunuyorsa kendisini hakarete uğramış hissedebiliyor kişi. Oysa siz kibarca düşüncenizi söylüyorsunuz ve karşı tarafın neden size hakaret ettiğine hayret edebiliyorsunuz. Halbuki siz düşüncenizi söylediğiniz, onunla çatışan bir düşünceyi dillendirdiğiniz için onun nazarında ona hakaret ediyorsunuz. Hani insandan insana lugat farkı var, size terennüm olan başkasına terane okumak modunda.
Diğer yandan, siyaset hayatın özü. Ne ki, bizdeki gibi sokak edebiyatı değil elbet, bir kültürü olmalı, medenice bir tavır, üslup olmalı, yozlaşmadan uzlaşabilmek gerekir.
Beri yandan tarafsızlıkla objektiflikte çok karışır birbirine. Kendisi taraf olan başkasından tarafsızlık bekliyor.Tarafsız bakmıyorsun diyerek karşı tarafı sorgulamak anlamsız. Sen tarafsız mısın güzel kardeşim? Hassasiyet duyduğun tutum ve davranışın tersini neden başkasına giydirmeye kalkıyorsun? Objektif olmak gerekir doğrudur. Bu da empati kurmakla olur. Hani bilgisayar sisteminde kullanıcı yerine geçmek misalidir. Kullanıcı yerine geçip orada mı kalıyoruz? İşimizi bitirip o menüden çıkıyoruz değil mi? Empati de böyledir. Kendini başkasının yerine koyarsın, onun yaklaşımında da haklılık olduğunu teslim edersin vesselam.Tarafsızlık demek değil bu. Objektiflik farklı olanın kimyasını yakalamakken; taraf olmak ise kendi düşüncemizi saklı tutmak, yeri geldiğinde ortaya koymak.
Tarafsızlık, taraf olmak, tarafgirlik gibi kavramları iyi süzmek gerek.Tarafgir olmak demek bir tarafınızın olması demek değildir. Hoşgörü ve empati nosyonunun zayıf olması ve hakkı hakikati kişisel menfaate teslim etmektir. Tersi objektifliktir, insana saygıdır, hakka hukuka riayettir.
Sağduyu, sollarken başkasının hakkına riayet, önyargılara teslim olmamak, duyarlılık, farkındalık, dürüstlük, bilgi, tecrübe, saygı, hoşgörü veee! Sevgi.
Sağlıklı, huzurlu, bereketli bir Türkiye için el ele, gönül gönüle...
Nihayet efendim, yazınızı tebrik ederim
Yüreğe, emeğe, kaleme, kelama selam ve saygılarımla...
levent taner tarafından 3/8/2016 11:33:41 AM zamanında düzenlenmiştir.
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/178026.gif)
Yureginize kaleminize emeğinize saglik bu duyarlı davranışını içinde ayrıca tsk ederim cok güzel bi konuya deginmissiniz ve cok haklısınız tüm site arkadaşlarımızın yazarlarımız hep beraber düzeltmek bizim elimizde inanıyorum onuda el birliğiyle Başaracagiz bende edebiyat platformununu çok seviyorum burda hepimiz bir aile gibi olduk yureginiden dukulenkeri paylasiyoruz umarım sizin bu canım boşa çıkmaz saygilar dilerim selam dua ile kalin kıymetli dost kalem