İLK CEMRE

Arapça kökenli bu sözcüğün bizim kültürümüzdeki anlamı bilinse de benim içimi ismin taşıdığı anlam ısıtıyor daha çok.
Ateş ve aşk.
İlk cemre havaya düştü. Soğuk günler geride kaldı yavaş yavaş. Bahar aylarıyla birlikte coşan canım Tabiat Ana dilerim yürekleri gönülleri de renk renk güzelliklerle donatır. Duygu düşünce ve eylemler de soğuk kış uykusundan uyanır ve sonsuza dek sürecek sevgi iletişim anlayış dostluk ve kardeşliğin sımsıcak koynunda insanlık tohumlarıyla çiçeğe durur.

20 Şubat, 27 Şubat ve 6 Marta (Şubatın 29 çektiği 4 senede bir 5 Mart’ a) rastlar.
Cemrelerin eski takvimlerdeki Arapça karşılığı "Cemre-i ula beheva", "Cemre-i saniye beab" ve "Cemre-i salise behak" şeklinde yazılırdı. Cemreler kışın soğuk günlerini geride bıraktığımızın müjdecisidir. Arap insanlar havalar ısındığı zaman yüksek yerlerde yaşarlar. Kış ayları geldiğinde ise düzlük yerlerde yaşamaktalardı. Düzlük yerlerde ortaya büyük bir çadır yapılır.
Bu çatırda birlikte yaşarlardı. Çadırın hemen dışında küçükbaş hayvanlar daire şeklinde yerleştirilir. Küçükbaş hayvanların dışına da develer yerleştirilirdi. Kış geldiğinde birisi kendileri için diğer ikisi de küçükbaş hayvanlar ve develer için olmak üzere üç ateş yakarlardı. Havaların ısınmasıyla birlikte bu ateşler birer hafta arayla dışta içe doğru söndürülmüştür. Böylece havaların ısınması halk dilinde havaların ısınması anlamına gelmiştir.
Cemrenin ilkbahar başlamadan hemen önce 7 gün arayla havaya, suya ve toprağa sırasıyla düştüğüne inanılır. Bu düşen cemreler sayesinde hava, su ve toprak ısınır. 19-20 Şubat tarihlerinde havaya 26-27 şubat tarihinde suya 5-6 mart tarihinde ise toprağa cemre düştüğüne inanılmaktadır.
Halk arasında cemre düşmesiyle birlikte Hıdırellez ve nevruz kutlamaları başlamaktadır.

Bahar seninle güzel dostluk seninle
Yaşam sevince güzel sevgi ele ele
Hiç bırakmayalım birleşen elleri
Hayat bir anda dönsün cennete