0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
764
Okunma
Yankı ne garip. Ne söylediğin ne mühim tam da o vakit. Bu yüzden düşünülür yankıdan gelecek cevap. Hem kendi sesindir hem de dinlersin yine de, bakalım ne diyecek.
Boşluk ne garip içinde. Ne söylesen çarpar duvarlarına. Sonra ölmek istersin atlayıp o boşluğa. Kendini yeniden doğurmak geçer içinden.
Ne garip nefesin dersin kendine bir de.
Bu kadar garipliğin içinde, cümle kurmak parmak uçlarında ne incelikli ne naiftir tüm kırılganlığı ile.
Gece ne garip ,zifiri olamıyor mesela artık hiç. Her yandan spotlar var sanki üzerinde. Bu yüzden sıkıca yummak keşfediliyor belkide, kızarmış gözlerde.
Sonra;
Yeniden sorarsın kendine.
İnsan düşer mi kendi boşluğuna?
