Yıllardır nelerden kaçtığımı çok iyi biliyorum,
Yalnız nereye gittiğimi bir türlü göremiyorum.

Bir süre sonra birini sevmekle onu kafese koymak arasında ki farkı ,
Ve aşkın huzur olmadığını,bir hayatı paylaşmanın güven olmadığını,
Fedakarlıkların karşılıksız kaldığını ,tutulan sözlerin yerini bulmadığını öğrenirsiniz.

Üzerinden zaman geçince aslında daha güçlü ayağa kalka bildiğinizi görürsünüz,
Günler süre gelirken ,amaçsız günü birlik yaşadığınızı fark edersiniz.
Yarın yeni korkular yeni umutlar diye ayrım yapmadan nefes almaya devam dersiniz,
Geceleri fazla düşünür yastıkla aranıza mesafeler koyarsınız.

Bir ilişkide yarar yokken,nefes alamazken ,yalnız kalırken neden gidilmez çok basit bir soru soruyorum?
Yıllardır kendime sorduğum soruların cevabı,aşka aşık .
Şimdi boşa harcanan zamanlara mı yoksa kendine mi kızmalı?
Her şey belirsiz bir kaç düşünceden ibaretse.

İşte favorim bu !
Kendine bile güvenme !

Her güzel şeyin elimizden kayıp gitme gibi huyları vardır.
Artık yalnız olmadığımı ve sizin de bunları hissettiğinizi biliyorum.
Milyonlarca insan benim gibi acı çekti ,
Kimi içine attı ,kendini işe verdi kimileri,
Bazısı alkole ,başka kollara,
Kimisi de içini sayfalara doldurdu benim gibi.

Korkmuyorum bu bir son değil !
Bu yeni bir başlangıç.

alıntı yapıyorum !
’’Bu yüzden başka birisinin size çiçek getirmesini beklemeden,kendi bahçeni yarat ve kendi ruhunu süsle’’

Ne yaşanırsa yaşansın sonlar hep aynı,
Seni bitirmelerine izin verme!!!

Güle güle ...