- 707 Okunma
- 0 Yorum
- 0 Beğeni
Mühür
Gözyaşı da şifasıdır kalbin. Kalem kağıt biraz şarkı belki. Yaralı şifacıların titreyen ellerini görünce ,az mıydı sanki gözyaşı ? sanki saçları ıslanmamış mıydı onların ? Avuçlarına dolmamış mıydı rüyalarında bile.
Neye benziyordu acıları diye ,incelerken yüz çizgilerini , kendi yolunu ıslatmayacak mı sanmıştın ki ey benlik !
İçin deniz ,için okyanus ,için devr - i alem olsun. Nasılsa orada varlığının tüm gerekleri var. Zerreye tutunma ,zerre sana karışsın derken , ne güzel öğreniyoruz biz.
Birbirine teyellenen anlardan yapılma bütün tanımlar.
Saçlarımızı okşayan rüzgar mesela , tenimizi öpen yağmur...
Geçtim bir kapıdan , düş kapanı eşliğinde.’ Korkma’! dedi ses. Korktum ,yine de titreyerek.
Dönüp baktım geriye. Bildim ,bildim ...
Can yakıcı ,can yıkıcı , can alıcı , canına katan ile candan olan ,birleşip bir avuç içinde , dökülür elbet gözyaşı denizine.
Gözyaşı da şifasıdır insanın. Ama önce akmasına izin vermek gerek...
Şimdi rüyaya evrilsin ruhum , ben öperim yaşamak mühründen...
YORUMLAR
Henüz yorum yapılmamış.