:)) Harika bir anlatımdı. Allah sizi çok yaşatsın inşallah ne çok güldüm. Güldürürken düşündüren yanına ise paha biçilemezdi. Haklısınız aslında ne kadar iyi niyetle davranılırsa davranılırsın karşı bünyede ki etkilerini tahmin etmeden, hele ki doz düzeyini ayarlamadan asla girişilmemeli.


Ama şu da var, Edebiyat diye bir bilim var, Şiir var. Hepimiz amatör insanlarız.


Objektif olarak bakabilecek, eleştirel bir göze hepimizin ihtiyacı var. Bunu ego sorunu haline getirmenin bir anlamı da yok. Nihayetinde kimse bir İsmet Özel, Bir Verlaine, bir Necip Fazıl, bir Nazım Hikmet değil.


Hatalarımızla, kusurlarımızla varız ve var olacağız ki en usta şairler bile kasıtlı olarak yapılmış bir yanlışlığı ( serbest şiirdeki özel anlatım deformansyonları değil ) gerekli görebiliyorlar bu ayrı konu da ciddi anlamda şiirin temel fonksiyonlarına ilişkin bir kusura ilişkinde birbirimizi uyarma sorumluluğunu taşımalıyız.

Asıl iyi niyet budur bence. Kötü olana iyi demek ...o insana yapılabilecek en büyük kötülüktür.
Bence korkmayın. Korkmayalım.

Sadece usluba dikkat etmek yapmamız gereken, incelikli, saygılı bir dille gerekenleri ifade edebilmek. Şurası yanlış çabuk düzelt, burada hece eksik gibi emri vaki, kendini üstün gören, karşındakini direkt aşağılamayı hedeflermiş gibi bir duruş sergileyenler mide kanamasını çoktan haketmişlerdir .


Diğerleri için, bütün risklere rağmen göze alarak ( sevilmeyen, soğuk, egolu kişi işte ) yapmak şeytan dirgeni gibi bir kimlik miş gibi görünse de en büyük kutsiyettir.


Ameller niyetlere göredir. Yanlış değerlendirenler de kendi niyetlerini gözönüne sererler bir anlamda.
Teşekkür ederim değerli paylaşım için.



Selam ve saygılarımla.