Bugün yeni doğdum ben. Bir çiçeğin dalından kayarak ,bir kuşun kanadından uçarak geldim. İlkbaharda yeşermeye , yazın kurumaya razı olarak... Kışın üşüyeceğimi , sonbaharın yapraklarımın teker teker döküleceğini bile bile geldim sana .

Eskiye bir perde çektim ; " mazi " koydum adını.Ve yeniden başladım sevmeye. Yeni doğan bir bebeğin bakışında yakaladım mutluluğu.Geleceğe bir köprü uzattım. Sağlam adımlarla ilerliyorum şimdi. Demir parmaklıklardan tutunarak...

Biliyorum çok zor , yorucu bir yolculuk olacak. Ama ben karanlıkları aydınlatmak için çıktım yola. İmkansızı yakalayıp esir emeye , başarının sırrına ortak olmaya...

Korkmuyorum! Ve vazgeçmiyorum yaşamaktan. Yalnız değilim! Biraz sabır , bir parça cesaret ve bir de umut var yanımda. Sanki dört iyi dost köklü bir çınara dayanmış gibiyiz.

Zaten ihtiyacımız olan da bu değil mi? Sadece ve sadece sevgi... Ne sormak için bir papatyaya ihtiyacımız var , ne de içimizi ısıtacak bir güneşe muhtacız. Tek başına bir hükümdardır sevgi. Aramayı bilene sevgili , gurura kapılana asidir. Esasen gökyüzüne kurulmuş bir salıncak gibidir. Önceleri yavaş , hızlanınca korkusuz bir yeldir. Poyraz olmak ta , ılık bir ilkbahar yeli olmak ta o salıncağı sallayanın elindedir. Ve tek elimizden gelen ılık bir yel olması için dua etmektir.

Evet ! Bugün yeni doğdum ben ! Bir cuma sabahı ezanlarla birlikte merhaba diyorum sana . Anne kokusuyla birlikte , senin havanı da taa içime çektim korkusuzca.

Günaydın Hayat ! Küçük adımlar atmaya hazırlanıyorum. Sakın bana çelme takma olur mu ?

[ Karanlıkları aydınlatmak isteyen herkese... ]

SUMRU...