Bir kalem aldım elime ve ne yazacağımı hesap etmeden kalbim parmaklarıma etki edercesine karaladım birkaç satır, yaşamak üzerine…
Gel keyfim gel yaşamak güzel şey demeyeceğim size. Aslında yaşamakla yaşamamak arasında olsa gerek. Neden hala acı çeke çeke yaşadığımı anlamış değilim dinimi kaybedercesine. Neden zaman zaman güldüğümü, zaman zaman da neden hüzünlendiğimi anlamış değilim. Ben beni daha anlamış değilim. Ne ergenim ne de çocuğum ama garip işte yaşamak…Yaşamanın kıymetini bil diyeceksiniz ama buna siz de inanmayacaksınız yaşamak güzel bir şeymiş gibi gösterircesine… Ölmek mi yok hayır lügatımda yok. Allah ın verdiği cana kıymak olur mu? Vaktimiz var daha diyip susuyoruz Allah’tan çekine çekine… İnancım tam mı bilmiyorum, ibadet desen 10 numara değil.
Dinci miyim? Hayır. Partili miyim? Hayır. Takım tutuyor muyum? Hayır. Siyasi görüşüm nedir? Hayır. Hayırlarla dolu bir insanım. Ben taraf tutmam. Ne senden tarafım ne onlardan taraf. Ben kim miyim? Yaratılmışların en şanslılarından öyle derdi biyoloji kitaplarımız. Kimyam bozuk bu aralar fiziğim de on numara değil hani. Ben yaratılmış bir insanım. Kim beni neden yaratır diye bir sual sormaya da hakkım yok. Allah var. Sitemim yaratıcıya mı inan ki onu da bilmiyorum.
Bu dünyaya cenneti kazanmak için gelen cennetten kovulan bir yaratığız. O elmayı yemeyecektin büyük baba. Allah biliyor, biz bilemeyiz. Yaratıcımız O. Biz sadece yaratılanız. Git ve insan gibi yaşa dünyada dendi. Ama bakıyorum da yaşanılacak gibi değil ki dünya. Rabbim ben cennetini değil en çok cehennemini merak ediyorum. İmtihan edildiğimiz yer burasıysa cezalandırılacağımız yer neresi?