baslık yok !
Koskocaman bir dünyanın içinde kenara köşeye sıkışmış küçücük dünyaları gördüm.Hepsi bir baskaydı.Hepsi farklıydı.Baska baska renkteydiler.Korku da vardı renk de ahenk de..Kimi siyah beyazdı.Sade ve solgun.Kendi halinde.Öyle tuhaf seyer hissettim ki oysa ben farkındaydım küçük dünyaların.Benim dünyam da küçüktü.Hepsi benimki gibi zannederdim.Meger farklıymıs .İnsanlar bu küçük dünyaların içinde kayboluyorlarmıs meger.Küçük dünyaların içindeki farklı dünyalarda...Her sey birbirini kapsıyor.Şu koca dünya küçük dünyaları sonra,onlar kendi içlerinde dünyalar oluşturuyorlar ve daha küçük ve daha küçük...Sonra sıra insana geliyor.Oyundaki en küçük parça.Ne de uçsuz bucaksız görünüyor oysa.Keşfedilemez geliyor.Anlaşılamıyor bir türlü.Hep bundan yakınmaz mıyız?Birbirimizi anlamamaktan,anlaşılamamaktan.Peki tek bir insana ait uçsuz bucaksız görünen sınırlarını tahmin bile edemedğimz bu dünya aslında en küçük olansa korkmamak doğru mu ki?Yutuyor insanı koca dünya...
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/50048.gif)
korkarak yasayamazsinizki sevgili yazar, veya korkunun ecele faydasi yokki. Hayat cesaret ister, korkuda insanin refleklslerini harekete geçirir diyebilirsiniz. Ama korkunun onune, ve her seyin onune cesaret koymali bence. Iste o zaman hayati nakis nakis, desen desen ormek, karelemek mumkun olabilir belki.
selamlarimla
Baska baska renkteydiler.Korku da vardı renk de ahenk de..Kimi siyah beyazdı.Sade ve solgun.Kendi halinde.
evet bu sizin cümleniz. 'kimi siyah beyazdidan sonra kimi de' diye devam emtmesi gerekirdi cümlenin.zaten kavramlar o kadar icice girmisti ki ben ayiklayamadim.
kendinizi daha iyi gelistirmis bir yaziyi beklemek dilegiyle.
..........f.s.m