Ödevlerinin bilincinde olmayan, haklarını da savunamaz.
Bağnazlığın, yobazlığın panzehirini filozoflar binlerce yıl önce üretmişler: Felsefe. O nedenle Felsefî düşünceye önem veren toplumlar özgürlükçü, demokratik ve çağdaş olma özelliğine sahiptirler.
Bedenimiz, giysilerimiz kirlendiğinde temizlemek için onları yıkarız. Düşüncelerimiz de zamanla kirlenir. Onları temizlemenin de bir yolunu bulmalıyız.
Işığını götürdüğün her yerde saygı görürsün.
Hikayen varsa yaz; yoksa başkasının hikayesini anlatırsın.
Kapitalizm; yoksul seyircilerin izlediği, zengin oyuncuların birbiriyle paslaştıkları, rakibi ve hakemi olmayan bir futbol maçıdır.
Mutlu olmayı yarına erteleme; yarının olup olmayacağı belli değil.
Senin hakkında kötü mü düşünüyor? Düşünsün. Bunun sana ne zararı var? Zihnini kötü düşüncelerle doldurarak en büyük zararı kendine veriyor.
Geçmişini değiştirmek senin elinde değil, ama geleceğin için bir şeyler yapabilirsin.
Bir şeyden kaçıyor musun? Dur ve bütün dikkatinle o kaçtığın şeye bak! Ne kadar da küçükmüş değil mi? Üzerine doğru yürü, şimdi de onun kaçtığını göreceksin; ama kovalama, bırak gitsin!
Seni yarı yolda bırakan olursa üzülme, aksine sevin. Ya yolun sonlarına doğru bıraksaydı?
Biz ne yaparsak yapalım, her başlangıç, mutlaka bir bitişle sonlanır; çünkü hiçbir şey sonsuza kadar devam etmez.
Düşebilirsin, hata yapabilirsin, unutabilirsin, kaybedebilirsin, korkabilirsin ve buna rağmen hâlâ insansın; ama çalıyorsan, haksızlık yapıyorsan, kötülük düşünüyorsan insanlıktan uzaklaşıyorsun demektir.
Uşak tutmaktan hoşlanan, (diğer insanlara göre) uşak olmaya daha yatkındır.
Bakıyorum da, insanların hemen hemen hepsi özgürlükten yana. Ama nedense bunların çoğunun ellerine güç/yetki geçince ilk iş olarak diğer insanların özgürlüklerini kısıtlamaya başlıyorlar.
Koyduğumuz her nokta, bundan sonra devam etmeyeceğiz anlamına gelmez.
*İnsanoğlunun aldatılmaya müsait olduğunun kanıtı: Yüzlerce kere baktırdığı fal çıkmadığı halde, hâlâ fala inanıyor olması...