SATRANÇ VE TAVLA..
Çok fark vardır bu iki oyun arasında..Tavlada zarları ilk atabilmenin avantajı vardır ve zat tutmayı bilmiyorsan sonrasında ,iş hep şansa kadere kalır..Satrançsa farklı bir oyun.İlk hamle ,ötekinden geldiği sürece,o kadar daha iyi kurabilirsin oyunu..Senin şansına karşı benim şansım demektense,aklına karşı aklım demek daha mantıklıdır..Briç de bir zeka oyunudur.Orada da ,mesele , en iyi kontratı bulmaktırKkinci zor tarafı, ucu ucuna çıkarı olan yada neredeyse çıkması imkansız kontratı yapmaktır. Bunun içinde rakibin konuşmalarını, çıkışını, elde yada yerde kalma zamanını iyi planlamak gerekir.Bilgi, olasılıklar ve zeka öne çıkar hemen.Satranç gibi sadece size bağlı bir oyun değildir ortağınızın da iyi olması ve uyumlu olması önemlidir.Satrançta şans faktörü yoktur ancak briçte şans da vardır,tıpkı tavladaki gibi..Siz hangi oyunu tercih edersiniz ki??..
YORUMLAR
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/79099.gif)
"Tavlada zarları ilk atabilmenin avantajı vardır ve zat tutmayı bilmiyorsan sonrasında ,iş hep şansa kadere kalır"
"Zar adamı konuşturur" denir tavlada. Ama öte yandan belirli bir ustalık da bir dereceye kadar gerekir. Yoksa oynanan 60 oyunun 59 unu kaybedişinizi zara bağlamanın zorluğu ortadadır.
"Satrançsa farklı bir oyun.İlk hamle ,ötekinden geldiği sürece,o kadar daha iyi kurabilirsin oyunu."
Satranç teorisi bu düşünceyi paylaşmazdı sanırım. Genelde beyazları alan yenmeye, siyahları alan ise beraberliğe oynar.
Brice düşkünlüğünden gidip briç kulübü satın alan birinin kuzeni olsam da bu oyundan hep uzak durdum. Tahminim strateji ve şans ikilisinin yanına bir de takım oyunu faktörünü eklemiş olması bu oyunun çekiciliğini epey arttırdığı yolunda.
Saygılarımla.
![avatar](https://i.edebiyatdefteri.com/resim/ufak/51617.gif)
Şiiri tercih ederim...
Çünkü, birden fazla rakibe karşı oynarım...
Akıl, mantık, vicdan, insaf, merhamet gibi...
Birbirinden zalimdir bunlar...
Bunların beni en kısa yoldan mat etmelerine karşı, oyun esnasında bulduğum ve birbirlerine uyum göstermeye hiç de gönlü olmayan kelimelerle mücadele ederim...
Sonunda ben kazanmışsam, işaretlerini ve kurallarını benim icat ettiğim bir oyun vardır ortada, artık...
Oyun bu veya böyle olduğu için çoğunlukla kaybettiğimi görürüm...
Kelimeler de çoğu zaman "acemi şansı işte!" deyip çıkarlar işin içinden...
Yazınızdan mülhem...
Teşekkürler...