Yaşamak, içimizdeki sevginin,acının,merhametin ve yaşanılmaya değer duyguların bizi sürüklediği bir maceradır.Bu macerada en güzel rolünü oynayan ise ,SANATTIR .Başrol hayatını yitirirse, maceranın hiçbir anlamı kalmaz.

Biz Derik halkı olarak,bu maceranın en iyisini yaşamayı hak eden birer birey olma yolunda ilerleyebilirsek ne mutlu bize.Biz bir toplum olarak kendimizi yüceltmenin ve geliştirmenin farkındaysak eğer;sanatın ne kadar önemli olduğununda farkında olmalıyız.Kapalı perdeler arkasında sakladığımız ve göremediğimiz sanatın bizim için ne kadar önemli odlunu görsek, o perdeyi asla kapalı bırakmayız.Derik halkının sanatla ilgili bazı şeyleri görme yetisine sahip oduğuanna inanıyorum.Fakat bunun için yeteri kadar çaba sarfedildiğine inanmıyorum.Derikte resim,müzik,tiyatro,okuma alanında gelişen bir faaliyet gösterilmiyor.Peki neden bu çabayı sarfetmek bu kadar uzak geliyor?Neden içimizde kanayan bir SANAT yarası olduğunu ve o yarayı yok sayarak, hiçbir yere varamayacağımızı ifade etmek,anlamak bu kadar zor.Sanatın kazandırdığı yaratıcılık,düşünce aktarımı,ifade özgürlüğü,el becerileri,kültür birikimi biz Derik halkı için yaşamın her alnında kendini gösterecektir.İçimizdeki sanat sevgisi,soluksuz kalmamalı.Sanat alanında bir şeyler üretebilme Derik e değer katacak güzellikler bulma çabasında olmalıyız.Sadece sanat yapan kişiler değil,sanatı seven ve kültürü algılayan insanlar yetiştirebilmektir.Herkesin sanatçı olmasını bekleyemeyiz.Sanatı anlayan ruhu kazandırmakta güzel bir başarıdır.Bu başarıyı en çok neyin engellediğini görebilmek,sorunu çözmenin yarısıdır.Bu sorunun en önemli etken maddesi ise televizyon,basın ve sanal ortamdır.Bunlar büyük ,küçük herkesi etkilemektedir.En kötüsü de görmek istedikleri gerçekleri ve kendine ait olan gerçeği televizyon,basın ve sanal alemde yaşamak istemeleridir.Acı gerçeğimiz ki yazılı edebiyat dergilerinden çok bizlere zaman kaybettiren son derece bilinçli ve zararlı olan sanal alemden uzak duramamaktır.Şimdiki çocuklar genelde sanal aleme yöneliyor.Sanatın insanın düşünmesi için varolduğunu,düşünen insanların,daha az hata yaptığını,toplumun gelişmesi için sanatın ne kadar önemli olduğunu büyük ve küçük olarak görmemek üzüntü ve kaygı verici.

Oysa sanatın, her yüzünde öyküler yaratılır ve yeni yolculuklara çıkılır.Müzik,resim,tiyatro,okuma sanatı gibi sanatsal değerlerle yeni ve yaşanılmaya değer yolculuklara çıkılır.Derik te bir tiyatro eserini,büyük illerden gelen kişilerden izleyebiliyoruz.Halbuki bunu kendimizde yapabiliriz.Bir okulda,tiyatro çalışmasının olması ve bunun geliştirilerek,güzel bir sanat eserinin ortaya konulması sonrada Derik halkına sunulması çok içten bir duygudur.Bu ve buna benzer sanat dallarında gelişme göstermek,kültürel ve sanatsal gelişimimizden kendimizi sorumlu tutmak bilinçli olmanın en olgun yollarından biridir.

Sanatsal gelişimdeki gerilik,hayatımızda bıraktığımız en tehlikeli boşluktan biridir.Biz kendimizi daha ne kadar yok sayabilir ve tükenmişliğe sürükleyebiliriz ki;bizi biz yapan sanatsal kavramlardan uzak durarak.Bizi biz yapan ve güzellikleri derinden hissettirebilen sanat kavramını en olgun ve güçlü hale getirmeliyiz.İçinde bulunduğumuz toplumsal gerçeklerin,çağdaş seviyenin sanat yoluyla nasıl dile getirildiğini anlama çabasını sarfetmezsek , bu uğurda çaba sarfeden değerli sanatçıları ve en önemlisi kendimizi nasıl anlayabiliriz ki?

Sultan MERCAN