Ne söyleyeceğimi bilmeden açtım sayfayı. Bir çok kişiye saçma geleceğini bile bile yazıyorum. Çünkü saçmalayacağım ama yazmaya gerçekten ihtiyacım var.

Şimdi mutfağa gittiğinizi ve meyve soymak ya da başka bir iş görmek için bıçağı elinize aldığınızı düşünün. Ardınızdan eşiniz de gelip "bırak elinden o cinayet aletini" demiş olsun. Siz bırakınca da bıçağı kendisi alıp ekmek kesmeye başladığında aynı şeyi siz söyleyince "bu cinayet aleti değil ekmek kesme aracı" dese ne düşünürsünüz.

şimdi elindeki cinayet aleti midir yoksa ekmekten başka bir şeyi kesmez mi.
bıçak bıçaktır. kendine ait bir iradesi de yoktur. hangi amaçla ele alınmışsa odur. birini, öldürmek için aldıysanız cinayet aleti ekmek kesecekseniz ekmek kesem aletidir.

Bıçak konusu canınızı sıktı çay demlemeye başladınız. Eşiniz de diğer demliği ocağa koyup su kaynatıyor. çay mı kahve mi yoksa başka bir amaç için mi su kaynatıyor bilmiyorsunuz. Siz çayı demlerken oda çay kararı verse ne düşünürsünüz. Üstelik sizin demlediğiniz çayın kutu rengi aynı marka olmalarına rağmen sarı diğeri kırmızı diye aranızdaki farkı gösterse aklınızdan ne geçer.

Burada söylemek istediğim eşler değil. Yani eşiniz yerine kardeşiniz ya da başka yetişkin biri de olabilir. Anlatmak istediğim kendine farklı, başkasına farklı bir hayat yaşıyoruz. Her şeyimizi bize göre ayarlıyor, kimseye tahammül edemiyoruz. Ben ne dersem o mantığını aşamamak. Hep ben doğruyum benden başka her kes yanlış. Aslında doğru bir çizgidir. Ben de bu çizgiden sapabilirim desek çözüm daha kolay olacak. Ben iyi sen kötü mantığı oldukça hiç bir şey olmayız.

Neyse dağıldı gitti. Bu kadar yeter.saygılar bizden.
Uğur UKUT